Dynamiczne wyświetlanie treści

W przypadku tej konfiguracji serwer przesyła z jednego adresu URL różny kod HTML (i CSS) w zależności od klienta użytkownika, który jest używany do pobierania stron (na urządzenia mobilne, tablety lub komputery).

Przy takim rozwiązaniu nie od razu wiadomo, że witryna ma inny kod HTML na potrzeby mobilnych klientów użytkownika (treści na urządzenia mobilne są „ukryte”, gdy szuka ich klient użytkownika na komputery), dlatego zalecamy, by serwer wysyłał wskazówkę, że Googlebot indeksujący strony na smartfony też powinien zindeksować taką stronę, by dzięki temu znaleźć treści na urządzenia mobilne. Taką wskazówkę umieszcza się w nagłówku HTTP Vary.

Graficzne przedstawienie sposobu działania dynamicznego wyświetlania treści
Dynamiczne wyświetlanie treści przekazuje różnym urządzeniom oddzielny kod, ale pochodzący z tego samego adresu URL.

TL;DR

  • Użyj nagłówka HTTP Vary, by wskazać zmiany konfiguracji różnym klientom użytkownika.
  • Zadbaj o czytelność ciągów znaków dla klienta użytkownika.

Nagłówek HTTP Vary

Nagłówek HTTP Vary pełni dwie ważne i przydatne funkcje:

  • Informuje serwery pamięci podręcznej, których używają dostawcy usług internetowych i inne firmy, że przy podejmowaniu decyzji o wyświetlaniu strony z pamięci podręcznej należy mieć na uwadze klienta użytkownika. Bez nagłówka HTTP Vary serwer pamięci podręcznej może użytkownikom komórek błędnie udostępniać wersję strony HTML na komputery lub odwrotnie.
  • Pomaga Googlebotowi szybciej znajdować treści zoptymalizowane pod kątem urządzeń mobilnych. Prawidłowy nagłówek HTTP Vary to jeden ze wskaźników, których używamy podczas indeksowania adresów URL z takimi treściami.

Nagłówek HTTP Vary to część odpowiedzi serwera na żądanie, na przykład:

HTTP/1.1 200 OK
    Content-Type: text/html
    Vary: User-Agent
    Content-Length: 5710
    (... rest of HTTP response headers...)
    

Nagłówek HTTP Vary informuje przeglądarkę, że zawartość odpowiedzi różni się w zależności od klienta użytkownika, który pobiera stronę. Jeśli Twój serwer już używa nagłówka HTTP Vary, możesz dodać do wysyłanej listy element User-Agent.

Prawidłowe wykrywanie klientów użytkownika

Wykrywanie klienta jest z zasady podatne na błędy. Wynika to z różnych względów, jednak najczęściej występują trzy rodzaje problemów:

  1. Wykrywanie klienta polega na dopasowaniu go do odpowiednich ciągów tekstowych (lub ich fragmentów) na liście. Listę trzeba stale aktualizować, by można było rozpoznać nowe klienty użytkownika. Jednak wielu webmasterów tego nie robi, przez co stają się one nieaktualne. Cierpi na tym wygoda użytkowników.
  2. Podczas dopasowywania klientów często zdarzają się błędne przypisania, na przykład wtedy, gdy komputerowy klient jest wykrywany jako mobilny lub odwrotnie. Często występują też błędy polegające na tym, że strony omyłkowo traktują tablety jako smartfony. Jeśli w witrynie jest włączone wykrywanie klientów, powinno ono obejmować ciągi typowe dla smartfonów (np. zawierające zarówno słowo „Android”, jak i „Mobile”), a nie tylko ogólne informacje o urządzeniu mobilnym (samo słowo „Android”). Więcej informacji znajdziesz w naszym poście na blogu.

  3. Przy wykrywaniu klientów użytkownika trzeba szczególnie uważać na maskowanie. Witryna rozpoznaje klasę lub typ urządzenia, szukając jego nazwy w nagłówku User-Agent. Nie powinna tam szukać Googlebota. Wszystkie klienty użytkownika Googlebota przedstawiają się jako konkretne urządzenia mobilne i należy je traktować tak samo jak te urządzenia.

    Wcześniejsze renderowanie treści dla robotów takich jak Googlebot nie jest uznawane za maskowanie, o ile zostało prawidłowo skonfigurowane.