PostalAddress

• نمایش JSON

نشان‌دهنده نشانی پستی است، مثلاً برای تحویل پستی یا نشانی‌های پرداخت. با نشانی پستی، سرویس پستی می‌تواند مرسوله‌ها را به محل، صندوق پستی، یا موارد مشابه تحویل دهد. نشانی پستی برای مدل‌سازی مکان‌های جغرافیایی مانند جاده‌ها، شهرها، یا کوه‌ها درنظر گرفته نشده است.

در استفاده معمول، نشانی ازطریق ورودی کاربر یا با وارد کردن داده‌های موجود، بسته به نوع فرایند، ایجاد می‌شود.

توصیه درباره وارد کردن یا ویرایش نشانی:

• از ابزاره نشانی آماده بین‌المللی‌سازی مثل https://github.com/google/libaddressinput استفاده کنید.
• عناصر میانای کاربر برای وارد کردن یا ویرایش فیلدها نباید در کشورهایی که از آن فیلد استفاده نمی‌شود به کاربران نشان داده شود.

برای راهنمایی بیشتر درباره نحوه استفاده از این طرح‌واره، به https://support.google.com/business/answer/6397478 مراجعه کنید.

نمایش JSON
{ "revision": integer, "regionCode": string, "languageCode": string, "postalCode": string, "sortingCode": string, "administrativeArea": string, "locality": string, "sublocality": string, "addressLines": [ string ], "recipients": [ string ], "organization": string }

فیلدها
revision	integer بازبینی طرح‌واره PostalAddress. این مقدار باید روی ۰ تنظیم شود که جدیدترین بازبینی است. همه بازبینی‌های جدید باید با بازبینی‌های قدیمی سازگار با نسخه قدیمی باشند.
regionCode	string الزامی. کد منطقه CLDR کشور/منطقه نشانی. این مقدار هرگز استنباط نمی‌شود و کاربر باید از درست بودن آن مطمئن شود. برای جزئیات، به https://cldr.unicode.org/ و https://www.unicode.org/cldr/charts/30/supplemental/territory_information.html مراجعه کنید. مثال: «CH» برای سوئیس.
languageCode	string اختیاری. کد زبان BCP-47 محتوای این نشانی (درصورت مشخص بودن). این زبان اغلب زبان واسط کاربر فرم ورودی است یا انتظار می‌رود با یکی از زبان‌های مورداستفاده در کشور/ منطقه نشانی یا معادل‌های نویسه‌گردانی‌شده آن‌ها مطابقت داشته باشد. این امر می‌تواند بر قالب‌بندی در برخی کشورها تأثیر بگذارد، اما برای درستی داده‌ها حیاتی نیست و هرگز بر هیچ‌گونه اعتبارسنجی یا سایر عملیات غیرمرتبط با قالب‌بندی تأثیر نخواهد گذاشت. اگر این مقدار مشخص نیست، باید حذف شود (به‌جای اینکه مقدار پیش‌فرض احتمالاً نادرستی مشخص شود). مثال: «zh-Hant»،‏ «ja»،‏ «ja-Latn»،‏ «en».
postalCode	string اختیاری. کد پستی نشانی. همه کشورها از کد پستی استفاده نمی‌کنند یا وجود آن را الزامی نمی‌دانند، اما در کشورهایی که از آن استفاده می‌شود، ممکن است اعتبارسنجی اضافی با بخش‌های دیگر نشانی را فعال کند (برای مثال، اعتبارسنجی ایالت یا کد پستی در ایالات متحده).
sortingCode	string اختیاری. کد مرتب‌سازی اضافی مختص کشور. این مورد در اکثر مناطق استفاده نمی‌شود. در جاهایی که استفاده می‌شود، مقدار یا رشته‌ای مثل «CEDEX» است که به‌طور اختیاری عددی به‌دنبال آن می‌آید (برای مثال، «CEDEX 7»)، یا فقط یک عدد به‌تنهایی است که نشان‌دهنده «کد بخش» (جامائیکا)، «نشانگر منطقه تحویل» (مالاوی)، یا «نشانگر اداره پست» (ساحل عاج) است.
administrativeArea	string اختیاری. بالاترین بخش اداری که برای نشانی‌های پستی کشور یا منطقه استفاده می‌شود. برای مثال، این می‌تواند ایالت، استان، اوبلاست، یا استان باشد. برای اسپانیا، این استان است و نه منطقه خودمختار (برای مثال، «بارسلونا» و نه «کاتالونیا»). بسیاری از کشورها از تقسیمات کشوری در نشانی‌های پستی استفاده نمی‌کنند. برای مثال، در سوئیس، این فیلد باید خالی بماند.
locality	string اختیاری. عموماً به بخش شهر یا شهرستان نشانی اشاره دارد. مثال: شهر در ایالات متحده، کومونه در ایتالیا، شهر پستی در بریتانیا. در مناطقی از جهان که محله‌ها به‌خوبی تعریف نشده‌اند یا به‌خوبی در این ساختار قرار نمی‌گیرند، locality را خالی بگذارید و از addressLines استفاده کنید.
sublocality	string اختیاری. محله نشانی. برای مثال، این می‌تواند یک محله، بخش، یا منطقه باشد.
addressLines[]	string خط‌های نشانی بدون ساختار که سطوح پایین‌تر نشانی را توصیف می‌کند. چون مقادیر در addressLines اطلاعات نوع ندارند و ممکن است گاهی حاوی چندین مقدار در یک فیلد باشند (برای مثال، «Austin, TX»)، مهم است که ترتیب خطوط واضح باشد. ترتیب خطوط نشانی باید «ترتیب پاکت» برای کشور یا منطقه نشانی باشد. در جاهایی که این مورد می‌تواند متفاوت باشد (برای مثال، ژاپن)، از address_language برای صریح کردن آن استفاده می‌شود (برای مثال، «ja» برای ترتیب بزرگ به کوچک و «ja-Latn» یا «en» برای کوچک به بزرگ). به این ترتیب، خاص‌ترین خط نشانی را می‌توان براساس زبان انتخاب کرد. حداقل نمایش ساختاری مجاز برای نشانی شامل regionCode است و همه اطلاعات باقی‌مانده در addressLines قرار می‌گیرد. قالب‌بندی چنین نشانی‌ای به‌صورت بسیار تقریبی بدون زمین‌کدیابی امکان‌پذیر است، اما تا زمانی که حداقل بخشی از آن حل نشود، هیچ استدلال معنایی درباره هیچ‌یک از مؤلفه‌های نشانی نمی‌توان انجام داد. ایجاد نشانی‌ای که فقط حاوی regionCode و addressLines باشد و سپس زمین‌کدیابی آن، روش توصیه‌شده برای مدیریت نشانی‌های کاملاً بدون ساختار است (برخلاف حدس زدن اینکه کدام بخش‌های نشانی باید محل یا تقسیمات کشوری باشند).
recipients[]	string اختیاری. گیرنده در نشانی. این فیلد ممکن است تحت شرایط خاصی حاوی اطلاعات چندخطی باشد. برای مثال، ممکن است حاوی اطلاعات «به‌دست» باشد.
organization	string اختیاری. نام سازمان در نشانی.