Wytyczne dotyczące certyfikacji Fast Pair 3.2 i 3.3

Uwaga: Google zdecydowanie zaleca używanie walidatora do przeprowadzania testów certyfikacyjnych.

Ostatnia aktualizacja: 28 marca 2025 r.

• Testowane urządzenie („DUT”) musi być urządzeniem wyczyszczonym do ustawień fabrycznych (tzn. nie może to być urządzenie osobiste ani urządzenie zawierające jakiekolwiek dane osobowe).
• Materiały testowe dostępne tutaj (np. procesy, wytyczne i inne informacje) są częścią usług Google, podlegają prawom własności intelektualnej Google i Warunkom korzystania z usług Google dostępnym na stronie http://www.google.com/accounts/TOS, tak jakby były „oprogramowaniem”. ## 1. Przygotowanie do certyfikacji

W tej sekcji opisujemy niezbędne przygotowania przed rozpoczęciem procesu certyfikacji. Zawiera on kluczowe definicje, wymagania i kroki konfiguracji, które pomogą Ci przejść proces certyfikacji bez problemów.

1.1 Definicja

• Początkowe parowanie to sekwencja zdarzeń, które występują, gdy użytkownik po raz pierwszy paruje urządzenie z kontem Google zalogowanym na telefonie. W tej sekwencji telefon wykrywa reklamę z urządzenia i wyświetla powiadomienie z prośbą o połączenie z urządzeniem i zapisanie go. (W tych wytycznych „urządzenie” oznacza zestaw słuchawkowy lub głośnik Bluetooth, a nie telefon referencyjny).

• Kolejne parowanie to sekwencja zdarzeń, które występują, gdy użytkownik loguje się na swoje konto Google na nowym telefonie i próbuje sparować urządzenie zapisane już na jego koncie Google. W tym przypadku nowy telefon rozpoznaje, że reklamowany identyfikator modelu jest już zapisany na koncie Google użytkownika, i wyświetla powiadomienie, aby przyspieszyć parowanie urządzenia z tym telefonem.

1.2 Wymagania

• Wszystkie telefony powinny być połączone z internetem, a w Ustawieniach powinny być włączone Bluetooth i Lokalizacja.
• Na wszystkich telefonach musisz zalogować się na to samo konto Google.
• Telefony referencyjne powinny być aktywnie dostępne na rynku i obejmować dość dużą populację użytkowników.
• Urządzenie Bluetooth z wersją Szybkiego parowania i powiązanymi rozszerzeniami, które mają zostać certyfikowane.

Classic z A2DP+HPF

• 3 telefony referencyjne z 3 różnymi wersjami Androida. Wersja systemu operacyjnego Android musi być co najmniej 11.
• Sugerowane telefony referencyjne obejmujące wszystkie wersje systemu operacyjnego Android:
  • Google Pixel 8 (Android 15)
  • Samsung S23 lub nowszy z Androidem 14
  • Google Pixel 7 (Android 13)
  • Google Pixel 6 (Android 12)
  • Google Pixel 5 (Android 11)
  • Samsung S20 lub nowszy z Androidem 12 lub 13,

BLE z opcją Tylko dane

• 5 telefonów referencyjnych z 3 różnymi wersjami Androida. Wersja systemu operacyjnego Android musi być co najmniej 11.
• Sugerowane telefony referencyjne obejmujące wszystkie wersje systemu operacyjnego Android:
  • Google Pixel 8 (Android 15)
  • Samsung S23 lub nowszy z Androidem 14
  • Google Pixel 7 (Android 13)
  • Google Pixel 6 (Android 12)
  • Google Pixel 5 (Android 11)
  • Samsung S20 lub nowszy z Androidem 12 lub 13,

BLE z LE Audio

• 5 telefonów referencyjnych z 3 różnymi wersjami Androida. Wersja systemu operacyjnego Android musi być co najmniej 11.
• Sugerowane telefony referencyjne obejmujące wszystkie wersje systemu operacyjnego Android:
  • Google Pixel 8 (Android 15)
  • Samsung S23 lub nowszy z Androidem 14
  • Google Pixel 7 (Android 13)
  • Google Pixel 6 (Android 12)
  • Google Pixel 5 (Android 11)
  • Samsung S20 lub nowszy z Androidem 12 lub 13,

Uwaga: zrzuty ekranu w tym przewodniku pochodzą z Androida P.

1.3 Sprawdzanie wersji Usług Google Play

• Cel: potwierdzenie, że do testowania używana jest prawidłowa wersja GMS Core.

• Wybierz Ustawienia > Google > znak zapytania w prawym górnym rogu > 3 kropki w prawym górnym rogu > „Informacje o wersji”, a następnie sprawdź wersję Usług Google Play (powinna być 22.XX.XX lub nowsza).

1.4 Włączanie identyfikatora trybu debugowania

• Podany identyfikator modelu to identyfikator trybu debugowania. Aby włączyć tę funkcję, otwórz Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie > Urządzenia i włącz opcję „Uwzględnij wyniki debugowania”. Jeśli na tej stronie nie ma opcji „Uwzględnij wyniki debugowania”, sprawdź, czy w wyszukiwarce są włączone opcje programisty.

Uwaga: na starszych urządzeniach ścieżka jest nieco inna, np. Ustawienia > Google > Połączenia z urządzeniami > Urządzenie > menu z 3 kropkami w prawym górnym rogu w przypadku Androida 12.

1.5 Włączanie powiadomień z Usług Google Play

• Otwórz Ustawienia > Powiadomienia > Ustawienia aplikacji > Usługi Google Play i sprawdź, czy przełącznik Powiadomienia jest włączony.

1.6 Sprawdź, czy możesz połączyć się z serwerem wyników testu

Niektóre dane testowe są przesyłane bezpośrednio na serwery Google. Te dane są wymagane do przeprowadzenia autotestu przed rozpoczęciem certyfikacji w laboratorium. Sprawdź, czy telefon testowy ma:

• Zalogowane konto testowe, które dołączyło do grupy testowej FP.
• Możliwość zasilania i połączenia z internetem przez 25 godzin podczas i po przeprowadzeniu wstępnych i kolejnych testów parowania. W tym czasie telefon będzie próbował przesłać dane testowe i wyniki.
• Okres testowania i identyfikator modelu testowego zgodne z wartościami podanymi w raporcie z testu własnego BT Classic lub BT LE Audio.
• na urządzeniu testowym włączone są ustawienia użytkowania i diagnostyki; Możesz to sprawdzić, klikając Ustawienia > Google > 3 kropki w prawym górnym rogu > Użytkowanie i diagnostyka > włącz Użytkowanie i diagnostyka.

2. Kryteria certyfikacji

W tej sekcji znajdziesz szczegółowe kryteria, które musi spełniać urządzenie, aby uzyskać certyfikat. Kryteria te obejmują różne aspekty działania Szybkiego parowania, w tym współczynniki skuteczności parowania, czas i zachowanie powiadomień w zależności od odległości.

2.1 Definicje

• „Wszystkie telefony” to wszystkie telefony referencyjne z systemem operacyjnym zgodnym z minimalnymi wersjami określonymi w sekcji Wymagania.
• „Średni czas parowania” to (suma wszystkich czasów udanego parowania) / (10 – liczba nieudanych parowań). Obliczanie czasu parowania rozpoczyna się, gdy użytkownik kliknie powiadomienie o szybkim parowaniu, a kończy, gdy na telefonie pojawi się powiadomienie o „udanym połączeniu”.
• „Odsetek sukcesu” w przypadku testowania odległości to (liczba wyskakujących powiadomień w ciągu 1 minuty / 10).

2.2 Okno powiadomienia dotyczące początkowego parowania

• Powiadomienie powinno pojawić się w ciągu 5 sekund.

2.3 Specyfikacja certyfikacji parowania

Uwaga: Google zdecydowanie zaleca używanie aplikacji Fast Pair Validator do przeprowadzania testów parowania. Parowanie jest mierzone w ramach 100 testów, a aplikacja weryfikacyjna automatycznie mierzy czas każdego parowania i wysyła go do konsoli urządzenia. Bez aplikacji musisz ręcznie rejestrować czasy każdego testu w raporcie z testu samodzielnego BT Classic lub BT LE Audio.

• Każdy telefon referencyjny będzie testowany pod kątem początkowego i kolejnych parowań po 100 razy.

• Wskaźnik sukcesu początkowego i kolejnego parowania jest mierzony przez umieszczenie urządzenia w odległości 0,3 m od telefonu referencyjnego.

  • Średni czas parowania musi wynosić maksymalnie 12 sekund w przypadku oprogramowania sprzętowego obsługującego tylko 1 komponent (np. słuchawki lub pojedynczy głośnik).
  • Średni czas parowania musi wynosić maksymalnie 14 sekund w przypadku parowania oprogramowania układowego obsługującego skoordynowane elementy zestawu (np. lewą i prawą słuchawkę douszną).

Classic z A2DP+HPF

• Początkowy i kolejny odsetek pozytywnych wyników musi wynosić co najmniej 95%.

BLE z opcją Tylko dane

• Początkowy i kolejny odsetek pozytywnych wyników musi wynosić co najmniej 90%.

BLE z LE Audio

• Początkowy i kolejny odsetek pozytywnych wyników musi wynosić co najmniej 90%.

• 80% czasu początkowego i kolejnych parowań telefonu referencyjnego musi spełniać kryteria.

2.4 Specyfikacja certyfikacji na odległość

Co najmniej 80% telefonów referencyjnych musi spełniać kryteria podane w tej sekcji podczas testowania w 3 określonych odległościach (0,3 m, 1,2 m i 2 m).

• Wskaźnik sukcesu na wysokości 0,3 m musi wynosić 100%. Oznacza to, że każdy telefon referencyjny musi przejść test z odległości 0,3 m 10 razy i wyświetlić każde powiadomienie.
• Częstotliwość wyświetlania powiadomień o parowaniu wysyłanych do telefonów referencyjnych z odległości 1,2 m musi być mniejsza lub równa 20% w 10 przypadkach.
• Każdy test przeprowadzony w odległości 2 metrów nie może powodować wyświetlania powiadomienia na telefonach referencyjnych przez co najmniej 1 minutę.
• Każda odległość będzie testowana 10 razy na każdym telefonie referencyjnym.

2.5 [Opcjonalnie] Specyfikacja certyfikacji uruchamiania aplikacji

Uwaga: ta sekcja nie jest obowiązkową częścią standardowej certyfikacji Szybkie parowanie. Jest to opcjonalny przypadek testowy, który jest przetwarzany tylko wtedy, gdy zarówno Google, jak i właściciel produktu wyrażą na to zgodę, w zależności od konkretnego typu produktu i funkcji.

Specyfikacja zawiera szczegółowe kryteria uruchamiania aplikacji, w tym:

• Przekierowanie do Sklepu Play w celu pobrania aplikacji towarzyszącej, jeśli nie jest ona zainstalowana na telefonie referencyjnym.
• Bezpośrednie uruchamianie aplikacji towarzyszącej, jeśli jest już zainstalowana na telefonie referencyjnym.
• Każdy scenariusz musi zostać zweryfikowany w 3 powtórzeniach, aby zapewnić spójne wyniki.

Szczegółowe procedury testowe znajdziesz w sekcji 4.6 Uruchamianie aplikacji.

3. Wskazówki dotyczące testowania Szybkiego parowania 2.0

W tej sekcji znajdziesz szczegółowe wytyczne dotyczące testowania Szybkiego parowania 2.0, w tym weryfikacji interfejsu, procedur przypadków testowych i oczekiwanych zachowań.

3.1 Interfejs

Poniższe obrazy przedstawiają 4 różne procesy parowania:

1. Pierwsze parowanie bez pobranej aplikacji towarzyszącej urządzenia.

1. Początkowe parowanie z pobraną aplikacją towarzyszącą urządzenia.

1. Kolejne parowanie z pobraną aplikacją towarzyszącą urządzenia.

2. Kolejne parowanie bez pobranej aplikacji towarzyszącej urządzenia.

   W przypadku 3 i 4 przepływ jest taki sam.

• Stan błędu

Powiadomienie o pobraniu aplikacji towarzyszącej pojawi się tylko wtedy, gdy identyfikator modelu DUT jest powiązany z linkiem do aplikacji towarzyszącej. Jeśli nie ma powiązania z aplikacją towarzyszącą, tester zobaczy tylko nazwę urządzenia w powiadomieniu „Urządzenie połączone”, tak jak w przypadku kolejnych parowań.

3.2 Przypadek testowy 1. Początkowe parowanie

W tej sekcji opisujemy, jak przetestować początkowy proces parowania i sprawdzić, czy urządzenia można sparować po raz pierwszy.

3.2.1 Konfiguracja i testowanie

• Sprawdź, czy DUT nie jest widoczny jako zapisane urządzenie na żadnym telefonie. Na każdym telefonie, na którym zapisano DUT i na którym zalogowano się na testowe konto Google: otwórz ustawienia Bluetooth, wybierz „Zapomnij urządzenie” i włącz tryb samolotowy, aby mieć pewność, że DUT zostanie zapomniany.

• Sprawdź, czy opcja „Automatycznie zapisuj urządzenia” jest włączona. Domyślnie ten przełącznik jest WYŁĄCZONY. Tę opcję znajdziesz w sekcji Ustawienia > Google > Urządzenia > Zapisane urządzenia na telefonie A.

Classic z A2DP+HPF

Nie musisz nic więcej robić.

BLE z opcją Tylko dane

Nie musisz nic więcej robić.

BLE z LE Audio

• Kliknij Ustawienia > Połączone urządzenia > Szczegóły urządzenia.
• Sprawdź, czy przełącznik LE Audio jest ustawiony na „Wyłączony”.
  • Telefony obsługujące tylko klasyczny Bluetooth (np. Pixel 6 i starsze) nie będą miały tego przełącznika w menu ustawień.
• Telefony obsługujące LE Audio użyte w testach:
  • Kliknij Ustawienia > Połączone urządzenia > Szczegóły urządzenia.
  • Sprawdź, czy przełącznik LE Audio jest ustawiony na „Włączony”.

• Włącz tryb parowania na urządzeniu Bluetooth.

• Umieść urządzenie Bluetooth w odległości 0,3 m od telefonu A.

• Poczekaj na okno powiadomienia na telefonie referencyjnym A. Powiadomienie powinno pojawić się w ciągu 5 sekund.

• Zacznij odmierzać czas od kliknięcia pierwszego powiadomienia do momentu, w którym na telefonie A pojawi się okno powiadomienia „Urządzenie połączone”.

• Zapisz czas w sekcji Wstępne parowanie w raporcie z testu.

3.2.2 Oczekiwane działanie

• Pojawi się arkusz początkowego parowania:

• Kliknij powiadomienie, aby rozpocząć parowanie za pomocą Szybkiego parowania. Powiadomienie będzie wyświetlać postęp:

• Gdy parowanie za pomocą Szybkiego parowania się powiedzie, na telefonie pojawi się powiadomienie. Telefon poprosi też użytkownika o pobranie aplikacji towarzyszącej urządzenia ze Sklepu Google Play, jeśli producent urządzenia udostępni taką aplikację.

• Jeśli parowanie za pomocą Szybkiego parowania się nie powiedzie, na telefonie pojawi się błąd:

3.3 Przypadek testowy 2. Sparuj to urządzenie z 2 telefonami referencyjnymi zalogowanymi na to samo konto Google (kolejne parowanie)

W tej sekcji opisujemy kolejne etapy testowania procesu parowania, sprawdzania, czy urządzenia można sparować z nowym telefonem, gdy są już zapisane na koncie Google.

3.3.1 Konfiguracja i testowanie

• Sprawdź, czy DUT był wcześniej sparowany z innym telefonem (telefonem A), na którym jest zalogowane to samo konto Google.

  • Aby sprawdzić, czy urządzenie Bluetooth zostało sparowane z telefonem A:

    • Najpierw na telefonie, który został początkowo sparowany (telefon A), otwórz Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia. DUT powinien pojawić się na liście zapisanych urządzeń na telefonie, jak pokazano tutaj:

    

    • Następnie na urządzeniu, które nie zostało sparowane z DUT (telefon B), otwórz Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia. Telefon B będzie mógł wyświetlić kolejne powiadomienie o sparowaniu tylko wtedy, gdy testowane urządzenie również pojawi się na liście zapisanych urządzeń.

    

• Po przeprowadzeniu testu 1 (początkowe parowanie) na telefonie A użyj drugiego telefonu referencyjnego B z tym samym kontem, aby zweryfikować test 2 (kolejne parowanie).

Classic z A2DP+HPF

Nie musisz nic więcej robić.

BLE z opcją Tylko dane

Nie musisz nic więcej robić.

BLE z LE Audio

• Podczas testowania funkcji rozszerzeń na urządzeniu obsługującym LE Audio testy muszą być przeprowadzane z włączoną i wyłączoną opcją LE Audio na telefonie referencyjnym.
  • Sprawdza to, czy urządzenie może połączyć się z telefonem referencyjnym za pomocą protokołów L2CAP (gdy LE Audio jest włączone) i RFCOMM (gdy LE Audio jest wyłączone).
• Podczas testowania urządzenia obsługującego LE Audio telefony muszą być ustawione w tych konfiguracjach:
  • Telefon A obsługuje LE Audio.
  • Telefon B nie obsługuje protokołu LE Audio.
  • Telefon C nie obsługuje LE Audio.
  • Telefon D obsługuje LE Audio.
• Podczas testowania kolejnego parowania urządzenia obsługującego LE Audio testy muszą być przeprowadzane w przypadku tych kombinacji urządzeń testowych:
  • Kolejne powiadomienia o parowaniu muszą się wyświetlać prawidłowo na telefonach obsługujących i nieobsługujących LE Audio.
    • Przykład: sprawdź, czy po początkowym sparowaniu telefonu A telefon B może przeprowadzić kolejne parowanie. Sprawdź też, czy telefon B może przeprowadzić parowanie początkowe, a telefon A – kolejne parowania.
  • Kolejne powiadomienia o parowaniu muszą się prawidłowo wyświetlać na telefonach, które nie obsługują dźwięku LE.
    • Przykład: sprawdź, czy po wstępnym sparowaniu Telefonu B Telefon C może przeprowadzić kolejne parowanie. Sprawdź też, czy telefon C może przeprowadzić pierwsze parowanie, a telefon B – kolejne parowania.
  • Kolejne powiadomienia o parowaniu muszą się wyświetlać prawidłowo na telefonach obsługujących LE Audio i na telefonach obsługujących wiele jednoczesnych połączeń LE Audio.
    • Przykład: sprawdź, czy po wstępnym sparowaniu telefonu A telefon D może przeprowadzić kolejne parowanie. Sprawdź też, czy telefon D może przeprowadzić wstępne parowanie, a telefon A może przeprowadzić kolejne parowania.

• Umieść urządzenie Bluetooth w odległości 0,3 m od telefonu.

• Poczekaj, aż nazwa urządzenia zsynchronizuje się z kontem: otwórz Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia, aby sprawdzić, czy wyświetla się nazwa urządzenia. Gdy DUT pojawi się na liście urządzeń na telefonie, wróć do ekranu głównego.

• Poczekaj na kolejne okno dialogowe z powiadomieniem.

• Zmierz czas od kliknięcia kolejnego powiadomienia na drugim telefonie do momentu, w którym pojawi się okno powiadomienia „Urządzenie połączone”.

• W sekcji Subsequent (Kolejne) zapisz czas dla drugiego telefonu.

• Wyczyść zapisany rekord, wykonując te czynności. Jest to warunek wstępny kolejnego testu.

  • Zapomnij połączone urządzenie, usuwając je z listy w ustawieniach Bluetooth.

  • Kliknij kolejno Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia.

    • Wyłącz „Automatycznie zapisuj urządzenia”.
    • Wróć na poprzednią stronę
    • Włącz „Automatycznie zapisuj urządzenia”
    • Sprawdź, czy na liście urządzeń widnieje komunikat „Brak urządzeń”, jak pokazano poniżej:

    

  • Włącz urządzenie, aby przejść do trybu parowania.

3.3.2 Oczekiwane działanie

• Pojawia się powiadomienie o parowaniu z wcześniej powiązanym urządzeniem

• Kliknij powiadomienie, aby rozpocząć kolejne parowanie. Powiadomienie będzie wyświetlać postęp:

• Po zakończeniu Szybkiego parowania zobaczysz to powiadomienie:

• Jeśli parowanie przez Szybkie parowanie się nie powiedzie, na telefonie pojawi się błąd:

3.4 Przypadek testowy 3 : sprawdź, czy klucz konta BLE jest nadal transmitowany

• Upewnij się, że zestaw słuchawkowy nadal transmituje dane konta, gdy jest niewidoczny, np. po zakończeniu wstępnego parowania i nawiązaniu połączenia, chyba że jest wyłączony.
• Wybierz telefon referencyjny i przeprowadź test przez co najmniej 30 minut.

3.5 Przypadek testowy 4 : kryteria odległości

• Każdy dystans (0,3 m, 1,2 m i 2 m) przetestuj 10 razy.
• Zapisuj, kiedy telefon referencyjny wyświetla powiadomienie dla każdego dystansu.
  • Na przykład „0,3 m – Tak (7/10)” oznacza, że „telefon referencyjny otrzymuje powiadomienie o parowaniu 7 razy (na 10 prób) w odległości 0,3 m”.

3.6 Jak zarejestrować dziennik debugowania

W tej sekcji znajdziesz instrukcje dotyczące rejestrowania dzienników debugowania, które są niezbędne do rozwiązywania i analizowania problemów podczas procesu certyfikacji.

3.6.1 Jak rejestrować informacje na potrzeby debugowania

Uwaga: aby uzyskać niezbędne informacje do debugowania, musisz wykonać wszystkie te czynności. Google zaleca uruchamianie tych poleceń za każdym razem, gdy telefon jest ponownie uruchamiany.

• Aby włączyć rejestrowanie i pobrać raport o błędzie, wykonaj to polecenie:
  • adb logcat -G 16M

• Sprawdź, czy masz włączoną opcję „Dziennik snoopingu interfejsu HCI Bluetooth na potrzeby debugowania”. W przypadku telefonów Pixel odbywa się to w ten sposób:

  • Wybierz kolejno Ustawienia > System > Informacje o telefonie > Numer kompilacji.
  • Kliknij 7 razy „Numer kompilacji”, aby włączyć opcje programisty.

   * Otwórz Ustawienia > System > Zaawansowane > Opcje programisty. * Włączanie opcji programisty i dziennika snoopingu HCI. * Ta opcja umożliwia telefonowi zbieranie pliku dziennika pakietów HCI. * Włącz i wyłącz tryb samolotowy, aby mieć pewność, że zmiany zostały zastosowane.

3.6.2 Jak uzyskać plik dziennika logcat

• Uruchom adb devices, aby wyświetlić wszystkie numery seryjne urządzeń w terminalu.
• Uruchom adb -s {device serial number} logcat > {logcat name}.txt(możesz dowolnie nazwać plik logcat i rejestrować logi z wielu urządzeń jednocześnie).
• Odtwórz błąd.
• Uruchom Ctrl+C, aby zatrzymać logcat.
• Uruchom adb bugreport, aby wygenerować plik ZIP, który powinien zawierać wszystkie dane. Może to potrwać kilka minut.
• Aby uzyskać plik btsnoop_hci.log (urządzenia muszą mieć dostęp do roota), uruchom te polecenia:
  • Android O (8.0) lub nowszy:adb pull data/misc/bluetooth/logs/btsnoop_hci.log
  • Android N: adb pull sdcard/btsnoop_hci.log
  • Jeśli wcześniejsze ścieżki nie zawierają pliku hci.log : adb shell; find hci.log aby uzyskać lokalizację.

4. Kryteria certyfikacji funkcji:

Musisz przejść wszystkie testy. Powiadomienie o baterii jest wymagane tylko w przypadku słuchawek bezprzewodowych.

Uwaga: HUN to powiadomienie Heads up. Pamiętaj, aby podczas testowania włączyć logowanie HCI.

4.1 Powiadomienia o baterii

Uwaga: próg powiadomienia o niskim poziomie baterii w przypadku słuchawek dousznych to 15% dla słuchawek i 19% dla etui. Sprawdź, czy poziom baterii wszystkich komponentów urządzenia jest wyższy niż próg niskiego poziomu baterii.

4.1.1 Wyświetlanie powiadomienia o baterii lewej i prawej słuchawki oraz etui.

Uwaga: Poziom baterii etui powinien być wyświetlany tylko w przypadku słuchawek, które obsługują powiadomienia o baterii etui.

Procedura:

1. Sparuj telefon testowy ze słuchawkami dousznymi.
2. Zamknij zgłoszenie
3. Otwórz zgłoszenie i je zweryfikuj.

Zweryfikuj:

1. Powiadomienie o baterii pokazuje 3 obrazy: lewej słuchawki, etui i prawej słuchawki, a poziomy baterii są prawidłowe. (z ikoną ładowania na lewej i prawej słuchawce)

4.1.2 Informacje o baterii powinny być aktualizowane po zmianie poziomu baterii.

Procedura:

1. Sparuj telefon testowy ze słuchawkami dousznymi.
2. Odtwórz dowolny film przez 10 minut za pomocą słuchawek bezprzewodowych (aby zmniejszyć zużycie energii).
3. Kliknij kolejno Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia > Nazwa słuchawek.

Zweryfikuj:

1. Informacje o baterii powinny być aktualizowane po zmianie poziomu baterii.
2. Poziom baterii powinien być taki sam jak poziom baterii podany w skrócie Bluetooth (przeciągnij w dół pasek szybkich ustawień). Poziom baterii powinien być zgodny z poziomem jednej ze słuchawek. Lepiej jest wyświetlać najniższy poziom baterii.

4.1.3 Wyciszanie powiadomień, HUN powinien zostać zamknięty (zamknięcie zgłoszenia)

Procedura:

1. Sparuj telefon testowy ze słuchawkami dousznymi.
2. Otwórz zgłoszenie.
3. Gdy pojawi się HUN, zamknij zgłoszenie.

Zweryfikuj:

1. Powiadomienie z ostrzeżeniem o baterii zostało odrzucone w ciągu 3 sekund.

4.2 Spersonalizowana nazwa

W tej sekcji opisujemy procedury weryfikacji, czy urządzeniu można nadać spersonalizowaną nazwę i czy ta nazwa jest konsekwentnie wyświetlana na różnych urządzeniach.

4.2.1 Słuchawki 1, telefon 1, konto A, pierwsze parowanie

Warunek wstępny:

1. Telefon 1 nigdy nie został sparowany z zestawem słuchawkowym (w przypadku, gdy telefon ma alias w pamięci podręcznej)
2. Przed testowaniem przywróć gogle do ustawień fabrycznych.

Procedura:

1. Zaloguj się na telefonie 1 za pomocą konta Gmail A. Sparuj telefon 1 ze słuchawkami. Nie zmieniaj nazwy urządzenia po sparowaniu.
2. Sprawdź 3 wyświetlone miejsca.

Zweryfikuj:

1. Po sparowaniu w 3 miejscach na telefonie 1 powinny być widoczne informacje o koncie użytkownika A: imię użytkownika i informacje o zestawie słuchawkowym. W formie: [Imię użytkownika] – [Nazwa urządzenia].

• Sprawdź nazwę w 3 miejscach

  1. Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie > Zapisane urządzenia:

     

  2. Tekst ikony Bluetooth w Szybkich ustawieniach (przesuń w dół pasek szybkich ustawień):

     

  3. Ustawienia Bluetootha:

     

4.2.2 Słuchawki – etui z ładowarką, telefon 2, konto B, pierwsze parowanie > edytowanie nazwy urządzenia

Uwaga: ten przypadek służy do weryfikacji 2 funkcji: 1. Gdy użytkownik 1 pożycza zestaw słuchawkowy użytkownikowi 2, aby ten mógł go wstępnie sparować z telefonem 2. Po sparowaniu na telefonie 2 powinna być widoczna nazwa urządzenia użytkownika 1. 2. Jeśli użytkownik 2 chce zmienić nazwę urządzenia, nowa nazwa powinna zostać zaktualizowana na słuchawkach i wyświetlona na telefonie 2.

Procedura:

1. Kontynuuj przy użyciu gogli (przypadek 1 z 3).
2. Telefon 2, konto B, początkowe parowanie zakończone sukcesem.
3. Sprawdź 3 miejsca.
4. Otwórz ustawienia Bluetooth > ikona koła zębatego > ikona ołówka > zmień nazwę urządzenia.

Zweryfikuj:

1. Po sparowaniu w tych miejscach powinna być widoczna nazwa użytkownika konta A (imię użytkownika + informacje o zestawie słuchawkowym):

   1. Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie > Zapisane urządzenia:

      

   2. Tekst ikony Bluetooth w Szybkich ustawieniach (przesuń w dół pasek szybkich ustawień):

      

   3. Ustawienia Bluetootha:

      

2. Po zmianie nazwy urządzenia nowa nazwa powinna pojawić się w tych miejscach:

   1. Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie > Zapisane urządzenia:

      

   2. Tekst ikony Bluetooth w Szybkich ustawieniach (przesuń w dół pasek szybkich ustawień):

      

   3. Ustawienia Bluetootha:

      

4.2.3 Słuchawki 3, telefon 3, konto C, pierwsze parowanie

Uwaga: ten przypadek ma na celu sprawdzenie, czy po tym, jak użytkownik 3 pożyczył słuchawki użytkownika 2 i sparował je z telefonem 3, na tym telefonie wyświetlają się nowe nazwy urządzeń użytkownika 2.

Procedura:

1. Kontynuuj od sekcji „Słuchawki – przypadek 2 z 3”.
2. Telefon 3, konto C, początkowe parowanie zakończone.

3. Sprawdź 3 miejsca wymienione poniżej:

   1. Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie > Zapisane urządzenia:

      

   2. Tekst ikony Bluetooth w Szybkich ustawieniach (przesuń w dół pasek szybkich ustawień):

      

   3. Ustawienia Bluetootha:

      

Weryfikacja :

1. Na telefonie 3 powinna być widoczna nowa nazwa urządzenia 2 w tych samych 3 miejscach, które zostały wymienione w procedurze.

4.3 Znajdź urządzenie – włącz dzwonek zestawu słuchawkowego

W tej sekcji opisujemy procedury sprawdzania, czy urządzenie można zlokalizować i czy można na nim włączyć dzwonek za pomocą funkcji Znajdź moje urządzenie.

4.3.1 Funkcja dzwonka na urządzeniu

Procedura:

1. Telefon został sparowany ze słuchawkami.

2. Kliknij kolejno Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia > Nazwa zestawu słuchawkowego > Znajdź urządzenie.

   

3. Kliknij przycisk Uruchom dzwonek urządzenia.(Jeśli słuchawki testowe mają prawą i lewą słuchawkę, powinny być widoczne 2 przyciski: dla lewej i prawej).

4. Kliknij przycisk Wycisz urządzenie.

   

Zweryfikuj:

1. Stan pod nazwą słuchawek powinien wskazywać „Połączono”.
2. Po naciśnięciu tego przycisku słuchawki powinny dzwonić z użyciem dostosowanego dzwonka. (Prawdziwie bezprzewodowy zestaw słuchawkowy powinien dzwonić po odpowiedniej stronie, prawej lub lewej)
3. Słuchawki powinny wyciszyć się natychmiast, bez opóźnienia.

Uwaga: funkcje dzwonka należy przetestować ponad 5 razy.

4.4 Wsteczne zapisywanie klucza konta

W tej sekcji opisujemy procedurę weryfikacji, czy urządzenie może wstecznie zapisać klucz konta, co umożliwi rozpoznawanie go i zarządzanie nim przez konto Google, nawet jeśli nie zostało ono początkowo sparowane za pomocą powiadomienia Szybkie parowanie.

4.4.1 Wsteczne parowanie i potwierdzanie

Procedura:

1. Włącz tryb parowania na urządzeniu obsługującym szybkie parowanie.
   1. Zobaczysz powiadomienie z ostrzeżeniem, ale go nie klikaj.
2. Otwórz Ustawienia > Połączone urządzenia > Sparuj nowe urządzenie i kliknij,aby sparować urządzenie.
3. Poczekaj minutę, a zobaczysz powiadomienie o parowaniu wstecznym.
4. Kliknij powiadomienie, aby zapisać słuchawki na koncie.
5. Kliknij Ustawienia > Google > Urządzenia i udostępnianie (lub Połączenia z urządzeniami) > Urządzenia > Zapisane urządzenia.

Zweryfikuj:

1. Powinno pojawić się powiadomienie o sparowaniu wstecznym.

   

2. Urządzenie będzie widoczne na liście zapisanych urządzeń. Urządzenie w pełni obsługuje teraz Szybkie parowanie.

4.5 Aktywna kontrola szumów

Aktywna kontrola powiadomień (ANC) to funkcja opcjonalna. Urządzenia z funkcją ANC muszą ją zweryfikować w aplikacji Validator i wpisać wyniki do raportu z testu własnego, ale nie muszą uzyskać certyfikatu tej funkcji w laboratorium zewnętrznym.

4.5.1 Weryfikacja aktywnej kontroli szumów

Procedura:

1. W aplikacji Validator wybierz tryb obsługiwany przez testowane urządzenie.
2. Sparuj DUT z lokalizatorem.
3. Połącz się z DUT z poziomu urządzenia Seeker.

Zweryfikuj:

1. Po sparowaniu urządzenie wysyła do DUT stan ANC (0x11).
2. Urządzenie odpowiedziało w ciągu 3 sekund, wysyłając powiadomienie o stanie aktywnej redukcji szumów (0x13).
3. Urządzenie wysyłające wysyła stan ANC (0x12) dla każdego obsługiwanego trybu ANC.
4. Urządzenie DUT odpowiada stanem powiadomienia ANC (0x13) w ciągu 5 sekund na każdą wiadomość wysłaną w kroku 3.

4.5.2 Wyłączanie aktywnej kontroli powiadomień

Procedura:

1. W aplikacji Validator wybierz tryb obsługiwany przez testowane urządzenie.
2. Sparuj DUT z lokalizatorem.
3. Połącz się z DUT z poziomu urządzenia Seeker.

Zweryfikuj:

1. Po sparowaniu urządzenie wysyła do DUT stan ANC (0x11).
2. Urządzenie odpowiedziało w ciągu 3 sekund, wysyłając powiadomienie o stanie aktywnej redukcji szumów (0x13).
3. Sprawdź, czy bajt 5 jest zgodny z obsługiwanymi trybami ANC w przypadku tego lokalizatora.
4. Sprawdź, czy 6 oktet ma wartość 0b00000000.

4.6 Uruchamianie aplikacji

W tej sekcji opisujemy procedury testowania opcjonalnej funkcji uruchamiania aplikacji. Aby włączyć tę funkcję, urządzenie musi przejść te testy:

• Przekierowanie do strony pobierania aplikacji towarzyszącej w Sklepie Play, gdy aplikacja towarzysząca nie jest zainstalowana.
• Bezpośrednie uruchamianie aplikacji towarzyszącej, jeśli jest już zainstalowana.

Każdy scenariusz musi zostać sprawdzony 3 razy, aby zapewnić spójne działanie.

4.6.1 Pobieranie aplikacji towarzyszącej

• Warunek wstępny: aplikacja towarzysząca nie może być zainstalowana na telefonie referencyjnym.

• Kroki testu:

  1. Przełącz urządzenie w tryb parowania.
  2. Sprawdź, czy na ekranie telefonu pojawi się powiadomienie o Szybkim parowaniu.
  3. W powiadomieniu z informacją o szybkim parowaniu kliknij „Skonfiguruj”.
  4. Sprawdź, czy aplikacja Sklep Play została uruchomiona i wyświetla stronę pobierania aplikacji towarzyszącej.
  5. Powtórz kroki 1–4 3 razy, aby sprawdzić, czy działanie jest spójne.

• Oczekiwany rezultat: po kliknięciu „Skonfiguruj” w powiadomieniu Szybkie parowanie użytkownik musi zostać przekierowany do Sklepu Play, aby pobrać aplikację towarzyszącą.

4.6.2 Uruchamianie aplikacji towarzyszącej

• Warunek wstępny: aplikacja towarzysząca musi być już zainstalowana na telefonie referencyjnym.

• Kroki testu:

  1. Przełącz urządzenie w tryb parowania.
  2. Sprawdź, czy na ekranie telefonu pojawi się powiadomienie o Szybkim parowaniu.
  3. W powiadomieniu z informacją o szybkim parowaniu kliknij „Skonfiguruj”.
  4. Sprawdź, czy aplikacja towarzysząca uruchamia się prawidłowo.
  5. Powtórz kroki 1–4 3 razy, aby sprawdzić, czy działanie jest spójne.

• Oczekiwany rezultat: po kliknięciu „Skonfiguruj” w powiadomieniu o szybkim parowaniu aplikacja towarzysząca musi się uruchomić.

4.7 Udostępnianie za pomocą szybkiego parowania

W tej sekcji znajdziesz szczegółowe kryteria dotyczące funkcji udostępniania, które są kontynuacją funkcji szybkiego parowania BLE z LE Audio.

4.7.1 Wymagania wstępne i środowisko testowe

• Wymagania dotyczące telefonu:
  • System operacyjny: Android 16 lub nowszy.
  • Urządzenia: telefony Pixel z listą dozwolonych urządzeń Bluetooth LE Audio (wymagane).
  • Ustawienia: włącz Bluetooth, lokalizację, „Skanuj urządzenia w pobliżu” i „Uwzględnij wyniki debugowania”.
  • Lista dozwolonych: przed testowaniem sprawdź, czy dostawca znajduje się na liście dozwolonych organów ścigania na telefonie w przypadku funkcji udostępniania. Uwaga: „skontaktuj się z zespołem Bluetootha Pixela, aby przejść proces weryfikacji listy dozwolonych”
• Wymagania dotyczące zestawu słuchawkowego:
  • Główne (słuchawki A): słuchawki z listy dozwolonych Bluetooth LE Audio, połączone z telefonem z włączonym przełącznikiem LE Audio w ustawieniach urządzenia Bluetooth.
  • Gość (słuchawki B): udostępnianie za pomocą słuchawek obsługujących szybkie parowanie, które będą używane do dołączenia do udostępniania.
• Przełącznik kluczowy: zapoznaj się z przełącznikiem „Udostępnianie dźwięku” w sekcji Settings > Connected devices > Connection preferences > Audio sharing.

4.7.2 Przypadki testowe funkcji

Raportowanie: wyniki testów (pozytywny/negatywny/uwagi) dla każdego modelu telefonu użytego podczas testowania należy zarejestrować w odpowiednim szablonie raportu z autotestu.

• Przypadek testowy 1. Udostępnianie dźwięku – tymczasowy klucz konta do udostępniania

  • Cel: urządzenie gościa dołącza do sesji udostępniania dźwięku za pomocą karty Szybkiego parowania podczas odtwarzania multimediów.
  • Punkty weryfikacji: prawidłowe wyświetlanie arkusza udostępniania Szybkiego parowania, prawidłowe obsługiwanie tymczasowego klucza konta, prawidłowe dołączanie do sesji udostępniania dźwięku.
  • Warunek wstępny:
    1. Połączono słuchawki główne A, LE Audio jest aktywne.
    2. Treści multimedialne są odtwarzane na zestawie słuchawkowym A.
  • Kroki testu (powtórz dla każdego modelu telefonu):
    1. Włącz tryb parowania na zestawie słuchawkowym gościa B.
    2. Na telefonie kliknij przycisk „Udostępnij” na półarkuszu udostępniania Szybkiego parowania.
  • Oczekiwany wynik:
    1. Wyświetla się komunikat „Udostępnianie na urządzeniu {Guest Device Name}”.
    2. Wyświetli się ciche powiadomienie „Udostępniasz dźwięk”.
    3. Multimedia są nadal odtwarzane na obu zestawach słuchawkowych.

• Przypadek testowy 2. Udostępnianie dźwięku – tymczasowy klucz konta do parowania

  • Cel: urządzenie gościa dołącza do sesji udostępniania dźwięku, wybierając „Sparuj nowe urządzenie” w ustawieniach udostępniania dźwięku. Połączenie udostępniania jest zabezpieczone za pomocą tymczasowego klucza konta.
  • Punkty weryfikacji: udane przekazanie tymczasowego klucza konta, które umożliwia urządzeniu gościa bezpieczne dołączenie do udostępnionego strumienia audio.
  • Warunek wstępny:
    1. Połączono słuchawki główne A, LE Audio jest aktywne.

  • Kroki testu (powtórz dla każdego modelu telefonu):

    1. Otwórz Szczegóły urządzenia słuchawki A > „Udostępnianie dźwięku”.
    2. Kliknij „Sparuj nowe urządzenie”.
    3. Włącz tryb parowania na zestawie słuchawkowym gościa B.
    4. Aby rozpocząć parowanie, na stronie „Sparuj nowe urządzenie” wybierz z listy gogle gościa B.

  • Oczekiwany wynik:

    1. Słuchawki gościa B zostały sparowane i połączone z telefonem.
    2. Dźwięk z multimediów jest teraz odtwarzany na obu zestawach słuchawkowych A i B.

  4.7.3 Pomiar czasu parowania i udostępniania

• Przypadek testowy: czas parowania i udostępniania

  • Warunek wstępny: treści multimedialne są odtwarzane na głównym zestawie słuchawkowym A.
  • Test: zmierz czas od kliknięcia „Udostępnij” na półce do momentu odtwarzania dźwięku na urządzeniu gościa. Powtórz 30 razy.
  • Kryteria:
    • Średnia <= 12 sekund.
    • 95 centyl całkowitego czasu oczekiwania < 15 sekund.

4.7.4 Wskaźnik powodzenia parowania i udostępniania

• Przypadek testowy: współczynnik powodzenia parowania i udostępniania
  • Warunek wstępny: treści multimedialne są odtwarzane na urządzeniu podstawowym.
  • Test: spróbuj udostępnić dźwięk (kliknij „Udostępnij” podczas odtwarzania dźwięku na urządzeniu gościa) 30 razy.
  • Kryteria: wskaźnik sukcesu >= 95%.

4.7.5 Szablon certyfikatu

• Partnerzy powinni pobrać najnowszą wersję szablonu testu samodzielnego udostępniania dźwięku LE Audio w szybkim parowaniu udostępnionego przez Google.
• Wszystkie wyniki testów należy zarejestrować i przesłać w standardowym szablonie autotestu udostępniania dźwięku LE w Szybkim parowaniu.
• W przypadku błędów partnerzy powinni skontaktować się z partnerem SoC w celu ich debugowania.