نمای کلی درایوهای مشترک

درایو اشتراکی یک ساختار سازمانی در گوگل درایو است که به موازات My Drive عمل می‌کند. درایوهای اشتراکی از فایل‌های متعلق به یک سازمان پشتیبانی می‌کنند، نه یک کاربر خاص. یک فایل خاص می‌تواند در یک درایو اشتراکی یا My Drive سازماندهی شود، اما نه هر دو. با این حال، می‌توان از میانبرهای Drive برای اشاره به فایل‌ها یا پوشه‌ها از درایوهای اشتراکی به My Drive یا برعکس استفاده کرد.

کنترل دسترسی

درایوهای اشتراکی از یک مدل مجوز مشابه سایر محتوای موجود در Drive استفاده می‌کنند. برخلاف فایل‌های موجود در My Drive، گروهی از کاربران مالک محتوای درون یک درایو اشتراکی هستند. برای اطلاعات بیشتر در مورد مجوزها، به بخش «اشتراک‌گذاری فایل‌ها، پوشه‌ها و درایوها» مراجعه کنید.

انتشار مجوز

مانند موارد موجود در My Drive، مجوزهای مربوط به موارد والد به فرزندان آنها نیز منتقل می‌شود. با این حال، در یک درایو مشترک، مجوزها کاملاً گسترده هستند. به عنوان مثال، سطح دسترسی کاربری که برای یک درایو مشترک دارای role=commenter است، نمی‌تواند در نقطه دیگری در سلسله مراتب پوشه کاهش یابد. با این حال، دسترسی او می‌تواند برای مجموعه خاصی از فایل‌ها افزایش یابد.

فایل‌های درایو مشترک باید دقیقاً یک والد داشته باشند. این بدان معناست که فایل‌های درایو مشترک متعلق به یک درایو مشترک واحد هستند و در یک مکان واحد در آن درایو مشترک قرار دارند. داشتن یک مکان واحد، قوانین مجوز برای فایل‌های درایو مشترک را ساده می‌کند.

مقایسه دسترسی اعضا و فایل‌ها

دو دسته permissions در درایوهای اشتراکی وجود دارد:

  • مجوزهای عضو برای کاربرانی است که به آنها دسترسی به درایو مشترک، چه مستقیم و چه از طریق یک گروه، اعطا شده است. اعضا می‌توانند فراداده‌های درایو مشترک، مانند نام درایو مشترک، را مشاهده کنند. اعضا به تمام فایل‌های درون درایو مشترک دسترسی دارند و سطح دسترسی آنها به role که به عضو داده شده است، مانند commenter یا reader ، بستگی دارد.

  • مجوزهای دسترسی به فایل برای کاربرانی است که به آنها اجازه دسترسی به زیرمجموعه‌ای از فایل‌های درون درایو اشتراکی داده شده است. به عنوان مثال، اشتراک‌گذاری یک فایل واحد با یک کاربر، مجوز دسترسی به فایل ایجاد می‌کند.

یک کاربر می‌تواند عضو یک درایو مشترک باشد و مجوزهای دسترسی به فایل‌های موجود در درایو مشترک را داشته باشد. اگر عضویت کاربر در درایو مشترک به او سطح دسترسی بیشتری بدهد، ممکن است مجوز دسترسی به فایل لغو شود.

مجوزهای فایل زمانی لغو می‌شوند که کاربر دیگر عضو درایو مشترک نباشد، یا اگر سطح دسترسی عضویت او کاهش یابد. کاربران همچنین دسترسی به هرگونه فایل و پوشه‌ای در درایو مشترک که مستقیماً با آنها به اشتراک گذاشته شده بود را از دست می‌دهند.

نقش‌های درایوهای اشتراکی

همانند موارد موجود در My Drive، به هر کاربر در یک درایو مشترک، دسترسی با یک نقش خاص اعطا می‌شود. این نقش‌ها برای درایوهای مشترک استفاده می‌شوند:

  • نقش fileOrganizer به کاربران اجازه می‌دهد تا فایل‌های درون یک درایو مشترک را سازماندهی کرده و محتوا را به سطل زباله منتقل کنند.

  • نقش organizer همان امتیازات fileOrganizer را اعطا می‌کند. همچنین به کاربران اجازه می‌دهد تا محتوا را به طور دائم حذف کرده و نام و عضویت درایو مشترک را تغییر دهند.

  • نقش writer به کاربران اجازه می‌دهد تا فایل‌ها را به درایوهای مشترک اضافه کنند و یک آیتم درایو مشترک را به اشتراک بگذارند.

نقش owner در درایوهای اشتراکی مجاز نیست.

برای اطلاعات بیشتر در مورد نقش‌ها و عملیات مجاز در یک درایو مشترک، به نقش‌ها و مجوزها مراجعه کنید.

قوانین اعضا و سازمان

درایوهای اشتراکی دارای فیلدهای organizerCount و memberCount هستند. مقادیر این فیلدها می‌تواند تعیین کند که چه کسی می‌تواند به درایو مشترک دسترسی داشته باشد. قوانین مربوط به فیلدهای organizerCount و memberCount به شرح زیر است:

  • فقط مدیران می‌توانند درایو اشتراکی با organizerCount صفر را مدیریت کنند.

  • فقط مدیران می‌توانند به درایو اشتراکی با memberCount صفر دسترسی داشته باشند.

  • فقط مدیران می‌توانند به درایو اشتراکی با organizerCount یا memberCount بزرگتر از صفر دسترسی داشته باشند. این فقط در صورتی اعمال می‌شود که مجوزهای باقی مانده برای گروه‌های خالی یا کاربران خارجی باشد که قبل از خاموش کردن اشتراک‌گذاری در خارج از دامنه اضافه شده‌اند.

  • فیلدهای organizerCount و memberCount بین اعضای سازمان و اعضای خارجی تمایزی قائل نمی‌شوند.

  • موجودیت‌های نوشته شده روی مجوز فایل می‌توانند به فایل‌های داخل یک درایو مشترک با memberCount صفر دسترسی داشته باشند.

برای اطلاعات بیشتر، به جستجوی درایوهای مشترک مراجعه کنید.