YouTube Data API از پروتکل OAuth 2.0 برای صدور مجوز دسترسی به داده‌های خصوصی کاربر پشتیبانی می‌کند. فهرست زیر برخی‌از مفاهیم اصلی OAuth 2.0 را توضیح می‌دهد:
-
وقتی کاربر برای اولین‌بار تلاش می‌کند از ویژگی‌هایی در برنامه شما استفاده کند که مستلزم ورود کاربر به سیستم Google Account or YouTube account است، برنامه شما فرایند صدور مجوز OAuth 2.0 را آغاز می‌کند.
-
برنامه شما کاربر را به سرور صدور مجوز Google هدایت می‌کند. پیوند به آن صفحه
scopeدسترسی را که برنامه شما برای حساب کاربر درخواست می‌کند مشخص می‌کند. scopeمنابعی را که برنامه شما می‌تواند هنگام عمل کردن به‌عنوان کاربر اصالت‌سنجی‌شده بازیابی، درج، به‌روزرسانی، یا حذف کند مشخص می‌کند. -
اگر کاربر موافقت کند که به برنامه شما اجازه دسترسی به آن منابع را بدهد، Google یک کد به برنامه شما برمی‌گرداند. بسته به نوع برنامه‌تان، یا رمز را اعتبارسنجی می‌کند یا آن را با نوع دیگری از رمز مبادله می‌کند.
برای مثال، یک برنامه وب سمت سرور کد برگشتی را با کد دسترسی و کد بازآوری مبادله می‌کند. کد دسترسی به برنامه اجازه می‌دهد درخواست‌ها را ازطرف کاربر مجاز کند، و کد بازآوری به برنامه اجازه می‌دهد وقتی کد دسترسی اصلی منقضی می‌شود کد دسترسی جدیدی را بازیابی کند.
مهم: برای استفاده از «مجوز OAuth 2.0»، باید اعتبارنامه‌های مجوز را در کنسول Google Cloud دریافت کنید.
برای جزئیات بیشتر، راهنمای مجوز OAuth 2.0 را ببینید.
جریان‌های OAuth 2.0
Google API از چندین مورد استفاده OAuth 2.0 پشتیبانی می‌کند:
- جریان برنامه‌های وب سمت سرور از برنامه‌های وبی پشتیبانی می‌کند که می‌توانند اطلاعات پایدار را به‌طور ایمن ذخیره کنند.
- جریان برنامه‌های وب جاوا اسکریپت از برنامه‌های جاوا اسکریپت که در مرورگر اجرا می‌شوند پشتیبانی می‌کند.
- جریان برنامه‌های تلفن همراه و رایانه از برنامه‌های نصب‌شده روی دستگاه، مانند تلفن یا رایانه، پشتیبانی می‌کند.
- جریان تلویزیون‌ها و دستگاه‌های ورودی محدود از دستگاه‌هایی با قابلیت‌های ورودی محدود، مانند کنسول‌های بازی و دوربین‌های ویدیویی، پشتیبانی می‌کند.
- جریان حساب خدمات از تعاملات سرور به سرور که به اطلاعات کاربر دسترسی ندارند پشتیبانی می‌کند.