Na tej stronie opisujemy sprawdzone metody, których deweloperzy powinni przestrzegać podczas udostępniania dostępu do treści objętych kontrolą. Aktualizacje uprawnień można wprowadzać przed rozpoczęciem aktywności zespołowej lub w jej trakcie.
Zdecydowanie zalecamy wdrożenie metody, która powoduje najmniejsze utrudnienia lub zakłócenia dla użytkowników. Deweloperzy powinni zachować równowagę między ograniczeniami w modelu kontroli dostępu aplikacji a wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa oraz zakłóceniami dla użytkowników.
Oto kilka sposobów na przyznanie dostępu do aktywności zespołowych.
Przyznanie tymczasowego tokena dostępu (zalecane)
Tymczasowy (wygasający) token dostępu zapewnia użytkownikowi dostęp i dane logowania, które są ważne przez określony czas. Więcej informacji znajdziesz w artykule Konfigurowanie dostępu tymczasowego.
Ta metoda powoduje najmniejsze utrudnienia dla użytkowników. Treści są dostępne dla każdego, kto ma link i tymczasowy token dostępu. Użytkownicy mają dostęp tylko przez czas określony w tokenie, który jest generowany, gdy inicjator rozpoczyna aktywność.
Token możesz udostępnić za pomocą stanu początkowego aktywności. Token można wykorzystać do uzyskania tymczasowego dostępu do treści. Tymczasowy token dostępu jest niezależny od czasu utworzenia treści. Ta metoda działa w przypadku nowych i istniejących treści.
W tabeli poniżej znajdziesz zalety i wady tej metody:
| Zalety | Wady |
|---|---|
| Najmniejsze utrudnienia dla użytkowników | Ryzyko nadmiernego udostępniania treści |
| Umożliwia dołączenie po rozpoczęciu aktywności | |
| Nie wymaga wcześniejszej wiedzy o uczestnikach |
Udostępnianie przed rozpoczęciem aktywności
Alternatywnym rozwiązaniem jest zaprojektowanie dodatku do Meet tak, aby przed rozpoczęciem aktywności wyświetlał użytkownikowi prośbę o zaktualizowanie uprawnień.
W tabeli poniżej znajdziesz zalety i wady tej metody:
| Zalety | Wady |
|---|---|
| Jawne udostępnianie minimalizuje ryzyko | Określenie uczestników może być trudne |
| Średnie utrudnienia lub przerwy podczas zatwierdzania dostępu, gdy dołączają kolejne osoby |
Udostępnianie na żądanie
Jest to metoda reaktywna, w której inicjator aktywności zatwierdza prośby w czasie rzeczywistym, gdy użytkownicy proszą o dostęp do treści. Jeśli uczestnicy nie zostaną prawidłowo określeni, ta metoda może powodować duże utrudnienia dla użytkowników. Dlatego jest to najmniej zalecana metoda.
W tabeli poniżej znajdziesz zalety i wady tej metody:
| Zalety | Wady |
|---|---|
| Nie wymaga wcześniejszej wiedzy o uczestnikach | Powoduje duże utrudnienia i przerywa przebieg spotkania |
| Jawne udostępnianie minimalizuje ryzyko | Wymaga ścieżki aktualizacji uprawnień do treści po rozpoczęciu aktywności |