نظارت بر «پلاتفرم Google Maps»

‫Cloud Monitoring سنجه‌های میاناهای برنامه‌سازی کاربردی و سرویس شما و منابع Google Cloud را که استفاده می‌کنید جمع‌آوری می‌کند. این سند نحوه پیکربندی Cloud Monitoring و نحوه استفاده از آن برای نظارت بر استفاده از API، ایجاد داشبورد، و ایجاد هشدار را شرح می‌دهد.

Cloud Monitoring مجموعه بزرگی از ویژگی‌ها و گزینه‌ها دارد. این سند Cloud Monitoring را معرفی می‌کند و نمونه‌های پایه‌ای ارائه می‌دهد. برای اطلاعات درباره همه ویژگی‌ها، ازجمله مثال‌های بیشتر، به اسناد پایش ابری مراجعه کنید.

پیکربندی Cloud Monitoring

پایش به شما امکان می‌دهد سنجه‌ها را مشاهده و مدیریت کنید:

  • برای یک پروژه
  • برای چندین پروژه در یک سازمان
  • برای چند پروژه در چند سازمان

برای اطمینان از اینکه سنجه‌های پروژه‌هایتان دردسترس است، کارهای زیر را انجام دهید:

  1. در کنسول Google Cloud، پایش را انتخاب کنید:

    رفتن به «پایش»

  2. مطمئن شوید پروژه درست را انتخاب کرده‌اید.
  3. در پنجره پیمایش «پایش»، روی > در سمت چپ دامنه سنجه‌ها کلیک کنید. نماگرفت زیر صفحه‌ای را نشان می‌دهد که هنگام انتخاب پروژه AllEnvironments نمایش داده می‌شود:

    نماگرفت سنجه‌های تحت نظارت برای پروژه. هر پروژه، همراه با شناسه پروژه و نقش آن فهرست شده است.

جدول با برچسب سنجه‌های تحت نظارت این پروژه پروژه‌هایی را فهرست می‌کند که سنجه‌های آن‌ها برای گستره سنجه‌های فعلی قابل‌دسترسی است. هر ردیف در جدول پروژه‌ای را فهرست می‌کند و نقش آن پروژه:

  • پروژه تعیین محدوده: این پروژه بررسی‌های زمان فعال بودن دستگاه، خط‌مشی‌های هشدار، گروه‌ها، و داشبوردهایی را که پیکربندی می‌کنید ذخیره می‌کند. رابطه ۱:۱ بین گستره سنجه‌ها و پروژه گستره‌سازی وجود دارد. برای این مثال، پروژه AllEnvironments پروژه محدوده‌بندی است.
  • پروژه پایش‌شده: سنجه‌های پروژه برای گستره سنجه‌های فعلی قابل‌مشاهده است. برای این مثال، پروژه‌های «آماده‌سازی» و «تولید» پروژه‌های تحت نظارت هستند.

جدول با برچسب پروژه‌های فهرست‌شده در زیر می‌توانند سنجه‌های این پروژه را مشاهده کنند پروژه‌هایی را فهرست می‌کند که دامنه سنجه‌های آن‌ها شامل پروژه فعلی می‌شود. نماگرفت قبلی نشان می‌دهد که هیچ پروژه دیگری نمی‌تواند به سنجه‌های ذخیره‌شده توسط پروژه AllEnvironments دسترسی داشته باشد.

برای اطلاعات بیشتر، ازجمله نحوه افزودن و برداشتن پروژه‌ها، به پیکربندی Cloud Monitoring مراجعه کنید.

کاوش کردن سنجه‌ها

برای کاوش داده‌های سنجه، بااستفاده از کاوشگر سنجه‌ها که در Cloud Monitoring گنجانده شده است، نموداری بسازید. برای مثال، اگر می‌خواهید استفاده از سهمیه یک API را مشاهده کنید، می‌توانید از Metrics Explorer برای ساختن نموداری استفاده کنید که جدیدترین داده‌ها را نمایش می‌دهد.

تصویر زیر نموداری را نشان می‌دهد که جزئیات استفاده از سهمیه Maps API را نشان می‌دهد:

نماگرفت داده‌های سنجه‌های «سهمیه» برای همه Maps API. نمودار میله‌ای را نشان می‌دهد که هر بخش از میله با یک API متفاوت مطابقت دارد.

این مثال نمودار میله‌ای پشته‌ای را نشان می‌دهد که در آن هر API با بخشی از میله نشان داده می‌شود. می‌توانید انواع مختلفی از نمودارها را ایجاد کنید، مانند نمودارهای خطی، نمودارهای میله‌ای، و نقشه‌های حرارتی. همچنین می‌توانید یک نمودار تکی ایجاد کنید که تا ۱۰ سنجه مختلف را نمایش دهد.

در این تصویر:

  • فیلدهای نوع منبع و سنجه در سمت راست نمودار، داده‌های سنجه نمایش‌داده‌شده در نمودار را تعریف می‌کنند.
  • منو کرکره‌ای نوع نمودار در بالای نمودار به شما امکان می‌دهد نوع نمودار را انتخاب کنید. در این مثال، روی نمودار میله‌ای پشته‌ای تنظیم شده است.
  • بازه زمانی بالای نمودار روی ۱ هفته تنظیم شده است.
  • زیر نمودار، فهرست سرویس، سنجه‌های سهمیه، روش میانای برنامه‌سازی کاربردی، و مقدار سنجه که داده‌های نمودار را تعریف می‌کنند قرار دارد. افزودن فیلتر را انتخاب کنید تا از این اطلاعات برای پالایش داده‌های نمایش‌داده‌شده استفاده کنید.

وقتی از صفحه «کاوشگر سنجه‌ها» خارج می‌شوید، نمودار حذف می‌شود تا هیچ مصنوع ناخواسته‌ای برای حذف کردن نداشته باشید. یا می‌توانید نمودار را در داشبورد سفارشی ذخیره کنید یا آن را هم‌رسانی کنید. برای اطلاعات بیشتر درباره افزودن نمودار به داشبورد، ایجاد داشبورد را در زیر ببینید.

نمودار کردن یک سنجه

برای پیکربندی نمودار بااستفاده از «کاوشگر سنجه‌ها»، کارهای زیر را انجام دهید:

  1. در کنسول Cloud، پایش را انتخاب کنید:

    رفتن به «پایش»

  2. در قاب پیمایش، کاوشگر سنجه‌ها را انتخاب کنید.
  3. در نوارابزار، نمودار میله‌ای پشته‌ای را از منو کرکره‌ای نوع نمودار انتخاب کنید تا داده‌های سنجه‌ها را به‌صورت نمودار میله‌ای مشاهده کنید.
  4. بازه زمانی‌ای را انتخاب کنید، مثلاً ۱ه (یک هفته).
  5. داده‌هایی را که می‌خواهید در نمودار نشان داده شود مشخص کنید. برای استفاده از میانای منومحور یا وارد کردن فیلتر، برگه پیکربندی را انتخاب کنید. برای استفاده از Monitoring Query Language (MQL)، برگه MQL را انتخاب کنید.
    1. برای ترسیم نمودار استفاده از سهمیه، سهمیه مصرف‌کننده را به‌عنوان نوع منبع انتخاب کنید. یا اگر می‌خواهید نموداری برای استفاده از API ایجاد کنید، API مصرف‌شده یا Google Maps API را انتخاب کنید (برای جزئیات بیشتر درباره سنجه‌های استفاده دردسترس برای Google Maps Platform API، به بخش سنجه‌های استفاده مراجعه کنید). نشانگر را روی هر نوع منبع نگه دارید تا شرح آن را ببینید.
    2. برای سنجه، استفاده از سهمیه نرخ را انتخاب کنید. نمودار به‌طور خودکار به‌روز می‌شود تا داده‌های سنجه را نمایش دهد. توجه داشته باشید که گزینه‌های سهمیه دیگری برای این سنجه وجود دارد. نشانگر را روی هر سنجه نگه دارید تا شرح آن را ببینید. برای اطلاعات بیشتر درباره فیلدهای «کاوشگر سنجه‌ها»، انتخاب سنجه‌ها و انتخاب نحوه نمایش داده‌های نموداری را ببینید.
  6. (اختیاری) از گزینه‌های زیر برای پالایش نمایش استفاده کنید:
    1. برای مشخص کردن زیرمجموعه‌ای از داده‌ها برای نمایش، فیلتر اضافه کنید. برای افزودن فیلتر، افزودن فیلتر را انتخاب کنید و کادر گفتگو را تکمیل کنید. برای اطلاعات بیشتر، فیلتر کردن داده‌های نمودار را ببینید. برای مثال، برای مشاهده داده‌های یک API:
      1. در فیلد برچسب، روش را انتخاب کنید.
      2. در فیلد مقایسه، = (مساوی) را انتخاب کنید.
      3. در فیلد مقدار، نام روش خاصی را انتخاب کنید. از شما خواسته می‌شود نام روشی را که داده دارد برای نمایش انتخاب کنید.
      4. برای به‌روزرسانی نمودار، تمام را انتخاب کنید.
    2. برای گروه‌بندی سری زمانی براساس برچسب، از فیلد گروه‌بندی براساس استفاده کنید. انتخاب مقدار برای این فیلد به‌طور خودکار مقداری را برای فیلد تجمیع‌کننده انتخاب می‌کند.
    3. برای مشخص کردن نحوه ترکیب سری زمانی، فیلد Aggregator را تنظیم کنید. برای مثال، اگر فیلد گروه براساس خالی باشد و فیلد انبوهنده روی میانگین تنظیم شده باشد، نمودار میانگین سری زمانی را نمایش می‌دهد.
    4. برای پیکربندی نحوه پردازش سری‌های زمانی جداگانه، گزینه‌های پیشرفته را انتخاب کنید. برای اطلاعات بیشتر، به انتخاب سنجه‌ها هنگام استفاده از «کاوشگر سنجه‌ها» مراجعه کنید.

  7. به‌صورت اختیاری به داشبورد اضافه کنید.

    وقتی از صفحه کاوشگر سنجه‌ها خارج می‌شوید، نمودار حذف می‌شود. می‌توانید به‌طور اختیاری ذخیره نمودار را انتخاب کنید تا نمودار در داشبورد جدید یا موجود ذخیره شود. برای اطلاعات بیشتر درباره افزودن نمودار به داشبورد، ایجاد داشبورد را در زیر ببینید.

نمودار سنجه‌های چندگانه

در برخی شرایط، ممکن است بخواهید چند سنجه را در یک نمودار نمایش دهید. برای مثال، شاید بخواهید حد سهمیه را در همان نمودارهایی نشان دهید که مصرف سهمیه را نشان می‌دهید. نمودار می‌تواند حداکثر ۱۰ سنجه را نمایش دهد.

برای افزودن سنجه به نمودار موجود، کارهای زیر را انجام دهید:

  1. در نمودار موجود، افزودن سنجه‌ای دیگر را در پایین صفحه انتخاب کنید.
  2. سنجه را انتخاب کنید، سپس نحوه نمایش سری زمانی برای آن سنجه را به همان روشی که سنجه اصلی را در بالا پیکربندی کردید مشخص کنید.

برای اطلاعات بیشتر درباره کاوش سنجه‌ها، به این مقاله مراجعه کنید:

ایجاد داشبورد

داشبوردها به شما امکان می‌دهند داده‌های سری زمانی خود را به‌عنوان مجموعه‌ای از نمودارها مشاهده و نظارت کنید. Cloud Monitoring از داشبوردهای ازپیش‌تعریف‌شده و داشبوردهای سفارشی پشتیبانی می‌کند:

  • داشبوردهای ازپیش‌تعریف‌شده به‌طور خودکار برای سرویس‌های Google Cloud که استفاده می‌کنید نصب می‌شوند. این داشبوردها قابل‌پیکربندی نیستند.
  • داشبوردهای سفارشی داشبوردهایی هستند که شما ایجاد می‌کنید. داشبوردهای سفارشی به شما امکان می‌دهند داده‌هایی را که می‌خواهید مشاهده کنید و نحوه مشاهده آن داده‌ها را تعریف کنید. برای مثال، می‌توانید داده‌های متریک، خط‌مشی‌های هشدار، و گزارش‌های ذخیره‌شده در پروژه‌تان را نمایش دهید. می‌توانید داده‌های سری زمانی را در نمودار، با سنجه یا کارت امتیاز، یا به‌صورت جدولی نمایش دهید.

برای ایجاد داشبوردهای سفارشی، می‌توانید از کنسول Cloud یا Cloud Monitoring API استفاده کنید. تصویر زیر داشبورد سفارشی با دو نمودار را نشان می‌دهد:

  • نمودار سهمیه در سمت راست
  • نمودار تعداد API در سمت راست

نماگرفتی از داشبورد سفارشی که دو نمودار را نشان می‌دهد. نمودار سمت راست نمودار سهمیه است، درحالی‌که نمودار سمت چپ نمودار استفاده از API است. هر دو نمودار نقاط زمانی را در محور افقی خود فهرست می‌کنند.

با ایجاد کردن نمودارهای سنجه‌ها و سپس افزودن نمودارها به داشبورد، داشبورد سفارشی ایجاد کنید. می‌توانید نمودار را در کاوشگر سنجه‌ها ایجاد کنید، سپس آن را به داشبورد جدید یا موجود اضافه کنید. یا می‌توانید داشبورد را ایجاد کنید و سپس داشبورد را برای افزودن نمودار ویرایش کنید.

اگر انتخاب کنید که داشبوردهای سفارشی را بااستفاده از Cloud Monitoring API مدیریت کنید، «کاوشگر سنجه‌ها» دو ابزار مفید دراختیارتان قرار می‌دهد:

  • برای تولید نمایش JSON برای نموداری که قصد دارید به داشبورد اضافه کنید، نمودار را با Metrics Explorer پیکربندی کنید. سپس می‌توانید ازطریق گزینه منو گزینه‌های بیشتر در نوارابزار «کاوشگر سنجه‌ها» به نمایش JSON دسترسی پیدا کنید.
  • برای شناسایی نحو فیلتر Monitoring که با Cloud Monitoring API استفاده می‌شود، از واسط منومحور Metrics Explorer برای پیکربندی نمودار استفاده کنید. پس‌از انتخاب سنجه و فیلترها، به حالت فیلتر مستقیم بروید تا فیلتر «پایش» معادل را مشاهده کنید.

ایجاد داشبورد سفارشی

برای ایجاد داشبورد سفارشی، کارهای زیر را انجام دهید:

  1. در کنسول Cloud، پایش را انتخاب کنید:

    رفتن به «پایش»

  2. در صفحه پیمایش، داشبوردها را انتخاب کنید.
  3. در صفحه «نمای کلی داشبوردها»، روی ایجاد داشبورد کلیک کنید.
  4. برای هر نموداری که می‌خواهید به داشبورد اضافه کنید، کارهای زیر را انجام دهید:

    1. نوع نمودار را از افزودن نمودار انتخاب کنید، یا یکی را از کتابخانه به ناحیه نمودار بکشید.

      نمودار ازپیش‌پیکربندی‌شده‌ای از نوع انتخاب‌شده نمایش داده می‌شود. مثال زیر نمودار خطی و پانل پیکربندی آن را نشان می‌دهد:

      نماگرفتی از کاوشگر سنجه‌ها که از آن برای ایجاد نمودار برای افزودن به داشبورد استفاده می‌کنید.

    2. نوع منبع و سنجه را انتخاب کنید و فیلترهای موردنظر را درست مثل کاری که در بالا برای ایجاد نمودار انجام دادید اعمال کنید.

      برای اطلاعات بیشتر درباره انتخاب‌هایتان، افزودن ابزاره‌های داشبورد را ببینید.

  5. (اختیاری) در نوارابزار داشبورد، روی افزودن نمودار کلیک کنید تا نمودار دیگری اضافه کنید و سپس مراحل قبلی را برای سفارشی‌سازی نمودار تکرار کنید.
  6. وقتی ویرایش تمام شد، کلید چپ‌بَر را انتخاب کنید تا از داشبورد خارج شوید، یا هر گزینه منوِ پایش دیگری را انتخاب کنید. داشبوردتان به‌طور خودکار ذخیره می‌شود.

مشاهده داشبورد

برای مشاهده داشبورد، کارهای زیر را انجام دهید:

  1. در کنسول Cloud، پایش را انتخاب کنید:

    رفتن به «پایش»

  2. در صفحه پیمایش، داشبوردها را انتخاب کنید.
  3. داشبورد سفارشی یا داشبورد ازپیش‌تعریف‌شده را از فهرست انتخاب کنید.

برای اطلاعات بیشتر درباره ایجاد داشبورد، به این مقاله مراجعه کنید:

سنجه‌های استفاده

دو گروه سنجه برای پایش استفاده از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی «پلاتفرم Google Maps» دردسترس است: سنجه‌های Serviceruntime (نوع منبع consumed_api) دردسترس برای اکثر میاناهای برنامه‌سازی کاربردی Google Cloud و سنجه‌های «پلاتفرم Google Maps»، سنجه‌های خاص میاناهای برنامه‌سازی کاربردی «پلاتفرم Google Maps»، (نوع منبع maps.googleapis.com/Api).

هر دو سنجه از مجموعه یکسانی از برچسب‌های منبع برای تقسیم ترافیک استفاده از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی می‌کنند: project_id، service، method، version، location و credential_id. شرح برچسب‌های منبع را در اسناد مربوط به منبع «سنجه‌ها» ببینید:

هر گروه از سنجه‌ها دو نوع سنجه برای پایش استفاده دارد: تعداد درخواست و تأخیر درخواست.

در سنجه تعداد درخواست می‌توانید ترافیک استفاده را براساس برچسب‌های سنجه protocol، grpc_status_code، response_code، و response_code_class تقسیم کنید. علاوه‌براین، می‌توانید براساس platform_type در سنجه‌های Google Maps Platform تقسیم کنید.

در سنجه تأخیرهای درخواست، می‌توانید ترافیک استفاده را فقط براساس برچسب‌های سنجه protocol، platform_type، response_code، و response_code_class در سنجه‌های Google Maps Platform تقسیم کنید.

برای جزئیات بیشتر درباره انواع و برچسب‌های «سنجه»، به اسناد مربوط به گروه «سنجه‌ها» مراجعه کنید:

نگاشت برچسب‌های «وضعیت پاسخ» و «کد پاسخ»

جدول زیر نگاشت بین رمز وضعیت پاسخ و رمز پاسخ‌های HTTP برگردانده‌شده در پاسخ به درخواست‌های Google Maps Platform API و برچسب‌های رمز پاسخ موجود در Cloud Monitoring را نشان می‌دهد: رمز پاسخ‌های HTTP، کلاس رمز پاسخ‌های HTTP، رمز وضعیت GRPC. رمز وضعیت GRPC رمز پاسخ gRPC عددی برای درخواست‌های gRPC یا رمز معادل gRPC برای درخواست‌های HTTP است.

کدهای پاسخ برگردانده‌شده در پاسخ‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی کدهای پاسخ گزارش‌شده به «پایش»
وضعیت Maps API کد پاسخ HTTP کد پاسخ HTTP کلاس کد پاسخ HTTP کد وضعیت GRPC
تأیید 200,
204,
302		 200,
204,
302		 ‫2xx،‏
3xx		 ۰ (تأیید)
DATA_NOT_AVAILABLE,
NOT_FOUND,
ZERO_RESULTS		 ۲۰۰ ‫۲۰۰، ۴۰۴(۱) ‫2xx،‏
4xx(۱)		 ‫۵ (NOT_FOUND)(۱)
INVALID_REQUEST (invalid parameter value),
MAX_ROUTE_LENGTH_EXCEEDED,
MAX_WAYPOINTS_EXCEEDED,
etc.		 ۲۰۰،
۴۰۰		 ۴۰۰ 4xx 3 (INVALID_ARGUMENT)
INVALID_REQUEST (پارامتر نامعتبر/ مفقود، خطای تجزیه درخواست) ۲۰۰،
۴۰۰		 ۴۰۰ 4xx 3 (INVALID_ARGUMENT)
REQUEST_DENIED ‫۲۰۰، ۴۰۳،
۲۰۰، ۴۰۰		 ‫۴۰۳،
۴۰۱(۱)		 ‫4xx(۱) 7 (PERMISSION_DENIED)،
16 (UNAUTHENTICATED)
OVER_DAILY_LIMIT,
OVER_QUERY_LIMIT,
RESOURCE_EXHAUSTED,
dailyLimitExceeded,
rateLimitExceeded,
userRateLimitExceeded 		‫۲۰۰،
۴۰۳،
۴۲۹		 ‫۴۲۹(۱) ‫4xx(۱) 8 (RESOURCE_EXHAUSTED)
UNKNOWN_ERROR ‫۲۰۰، ۵۰۰،
۵۰۳		 ‫۵۰۰(۱)،
۵۰۳		 ‫5xx(۱) ‫2 (UNKNOWN)/13 (INTERNAL)(1),
14 (UNAVAILABLE)
۱ برای بهبود سازگاری گزارش کد خطا، میاناهای برنامه‌سازی کاربردی Google Maps Platform در حال انتقال هستند: ۱) از کلاس/کد پاسخ HTTP 200/2xx به 404/4xx (و رمز وضعیت GRPC از 0 (OK) به 5 (NOT_FOUND)) برای وضعیت‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps: DATA_NOT_AVAILABLE، NOT_FOUND، ZERO_RESULTS - وضعیت، ۲) از کلاس/کد پاسخ HTTP 200/2xx،400/4xx به 403/4xx (و رمز وضعیت GRPC 7 (PERMISSION_DENIED)) برای وضعیت میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps: REQUEST_DENIED، ۳) از کلاس/کد پاسخ HTTP 200/2xx،403/4xx به 401/4xx (رمز وضعیت GRPC 16 (UNAUTHENTICATED)) برای وضعیت میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps: REQUEST_DENIED، ۴) از کلاس/کد پاسخ HTTP 200/2xx،403/4xx به 429/4xx برای وضعیت‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps: OVER_QUERY_LIMIT، dailyLimitExceeded، rateLimitExceeded، userRateLimitExceeded، ۵) از کلاس/کد پاسخ HTTP 200/2xx به 500/5xx (و رمز وضعیت GRPC 2 (UNKNOWN)، 13 (INTERNAL)) برای وضعیت میانای برنامه‌سازی کاربردی Maps: UNKNOWN_ERROR. می‌توانید هر دو کد پاسخ را درطول دوره انتقال ببینید. کدهای پاسخ برگردانده‌شده در پاسخ‌های Maps API تغییر نمی‌کنند. می‌توانید تفکیک کدهای پاسخ گزارش‌شده درطول زمان را در کاوشگر سنجه‌ها کاوش کنید.

ایجاد هشدارها

هشدار آگاهی به‌موقع از مشکلات برنامه‌هایتان را فراهم می‌کند تا بتوانید مشکلات را به‌سرعت حل کنید. در Cloud Monitoring، خط‌مشی هشداردهی شرایطی را که می‌خواهید در آن هشدار دریافت کنید و نحوه دریافت اعلان را شرح می‌دهد.

خط‌مشی‌های هشداردهی می‌توانند ساده یا پیچیده باشند. خط‌مشی‌های هشداردهی به شما امکان می‌دهند پیکربندی کنید که آیا یک سری زمانی واحد می‌تواند باعث برآورده شدن شرط شود یا آیا چندین سری زمانی باید شرط را برآورده کنند تا شرط برآورده شود. برای مثال:

  • وقتی تعداد درخواست‌ها برای یک API خاص از ۱۰۰۰ درخواست در پنجره ۵ دقیقه‌ای فراتر رفت، به من اطلاع داده شود
  • وقتی صدک نودم پاسخ‌های HTTP 200 از تأخیر ۱۰۰ میلی‌ثانیه برای ۳ میانای برنامه‌سازی کاربردی یا بیشتر فراتر رفت، به تیم آماده‌به‌خدمت اطلاع داده شود.

تصویر زیر تعریف هشداری را نشان می‌دهد که وقتی تعداد درخواست‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی در پنجره ۵ دقیقه‌ای از ۲۰ درخواست فراتر می‌رود، اعلان تولید می‌کند:

نماگرفتی از تعریف هشدار که تعداد درخواست‌های API را برای همه Maps API به‌صورت خطوط مجزا و آستانه هشدار را به‌صورت خطی افقی نشان می‌دهد.

در این تصویر:

  • این نمودار تعداد فراخوانی‌های API را درطول زمان برای APIهای مختلف نشان می‌دهد.
  • خط قرمز آستانه هشدار را نشان می‌دهد. فراخوانی‌های API که از این آستانه فراتر می‌روند برای پنجره ۵ دقیقه‌ای هشدار را فعال می‌کنند. در این مثال، می‌توانید ببینید که یک میانای برنامه‌سازی کاربردی از حد مجاز فراتر رفته است.

وقتی شرایط خط‌مشی هشدار برآورده شود، Cloud Monitoring حادثه‌ای را باز می‌کند و اعلان‌هایی صادر می‌کند:

  • رویداد سابقه‌ای دائمی است که اطلاعات مربوط به منابع پایش‌شده را هنگام برآورده شدن شرط ذخیره می‌کند. وقتی شرایط دیگر برقرار نباشد، رویداد به‌طور خودکار بسته می‌شود. بااستفاده از داشبورد هشدار می‌توانید همه حوادث باز و بسته را مشاهده کنید.
  • وقتی خط‌مشی هشداردهی را پیکربندی می‌کنید، مشخص می‌کنید که چه کسی باید مطلع شود. «پایش» از کانال‌های اعلان رایج، ازجمله ایمیل، «برنامه تلفن همراه ابری»، و سرویس‌هایی مثل PagerDuty یا Slack پشتیبانی می‌کند. برای مشاهده فهرست کامل کانال‌های اعلان، به گزینه‌های اعلان مراجعه کنید.

انواع هشدار

Cloud Monitoring از انواع مختلفی از هشدارها پشتیبانی می‌کند. برای مثال، می‌توانید define: را جستجو کنید:

  • هشدارهای آستانه سنجه: اگر سنجه‌ای از مقداری مشخص برای یک پنجره مدت خاص بالاتر یا پایین‌تر برود، یا سنجه‌ای به میزان درصدی ازپیش‌تعریف‌شده افزایش یا کاهش یابد، هشدار فعال می‌شود.
  • هشدارهای بودجه: قوانین آستانه را تنظیم کنید تا وقتی هزینه‌هایتان (هزینه‌های واقعی یا هزینه‌های پیش‌بینی‌شده) از درصدی از بودجه‌تان (براساس قوانینی که تنظیم کرده‌اید) فراتر رفت، اعلان‌ها راه‌اندازی شوند. این هشدار استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی را محدود نمی‌کند، بلکه فقط وقتی مبلغ هزینه‌کرد شما به مبلغ مشخص‌شده نزدیک می‌شود به شما هشدار می‌دهد.
  • هشدارهای سهمیه: Google Cloud سهمیه‌های مختلفی را تعیین می‌کند که می‌توانید از آن‌ها برای ردیابی و محدود کردن منابع مصرف‌شده توسط پروژه یا سازمان استفاده کنید. از هشدارها برای ارسال اعلان هنگام نزدیک شدن مصرف به حد سهمیه استفاده کنید.

برای اطلاعات بیشتر، به انواع خط‌مشی‌های هشدار مراجعه کنید.

مدیریت خط‌مشی‌های هشداردهی

بااستفاده از کنسول Cloud یا Cloud Monitoring API می‌توانید خط‌مشی هشداردهی به پروژه‌تان اضافه کنید. برای کسب اطلاعات درباره نحوه مشاهده فهرست خط‌مشی‌های هشداردهی مبتنی بر سنجه پروژه و نحوه اصلاح این خط‌مشی‌ها، موارد زیر را ببینید:

ایجاد هشدار

وقتی هشدار ایجاد می‌کنید:

  • شرایطی را که باعث راه‌اندازی هشدارهایتان می‌شود براساس داده‌های سنجه‌ها تعریف کنید.
  • کانال‌های اعلانی را که اعلان‌های هشدار به آن‌ها ارسال می‌شود تعریف کنید.

مثال زیر نشان می‌دهد چگونه هشداری را تنظیم کنید که وقتی نرخ استفاده از سرویس «پلاتفرم Google Maps» برای هر API از ۲ درخواست در پنجره ۵ دقیقه‌ای فراتر رفت، فعال شود.

برای ایجاد هشدار، کارهای زیر را انجام دهید:

  1. در کنسول Cloud، پایش را انتخاب کنید:

    رفتن به «پایش»

  2. هشدار را انتخاب کنید.
  3. ویرایش کانال اعلان‌ها را انتخاب کنید تا نحوه صدور اعلان توسط هشدار را تعریف کنید. در این مثال، از نشانی ایمیلتان استفاده خواهید کرد.
    1. برای کانال ایمیل، افزودن جدید را انتخاب کنید.
    2. نشانی ایمیل و نام نمایشی را وارد کنید.
    3. ذخیره کردن را انتخاب کنید.
  4. هشدار را انتخاب کنید.
  5. ایجاد خط‌مشی را انتخاب کنید.
  6. بازه زمانی‌ای مثل ۷ روز را انتخاب کنید.
  7. در بخش شرایط هشدار، شرط جدید را انتخاب کنید:
    1. روی انتخاب سنجه کلیک کنید و API مصرف‌شده را به‌عنوان منبع و تعداد درخواست را به‌عنوان سنجه انتخاب کنید و سپس روی اعمال کلیک کنید.
    2. (اختیاری) زیر نمودار، فهرست سرویس، سنجه‌های سهمیه، روش API، و مقدار سنجه قرار دارد. افزودن فیلتر را انتخاب کنید تا داده‌ها را براساس این اطلاعات فیلتر کنید. برای مثال، می‌توانید از فیلتر برای مشخص کردن اینکه روش باید برابر با google.places.Autocomplete.http باشد تا هشدار را راه‌اندازی کند استفاده کنید.
    3. در بخش تبدیل داده‌ها، ۵ دقیقه را برای پنجره چرخشی و میانگین را برای تابع پنجره چرخشی انتخاب کنید.
    4. بعدی را انتخاب کنید.
  8. در بخش پیکربندی راه‌انداز هشدار، مقدار آستانه را روی ۲ تنظیم کنید تا مشخص شود که وقتی بیش‌از ۲ درخواست در پنجره ۵ دقیقه‌ای وجود دارد، هشدار راه‌اندازی شود. توجه کنید که اکنون نمودار خط قرمز را نشان می‌دهد که نشان‌دهنده حد هشدار برای بازه زمانی انتخاب‌شده است. از نمودار می‌توانید ببینید که هشدار کجا راه‌اندازی شده است. می‌توانید از این نمودار برای کمک به تنظیم حد درصورت لزوم استفاده کنید.
  9. روی بعدی کلیک کنید.
  10. در صفحه پیکربندی اعلان‌ها و نهایی کردن هشدار:
    1. نشانی ایمیلی را که برای کانال اعلان ایجاد کرده‌اید انتخاب کنید.
    2. در بخش نام‌گذاری هشدار، هشدار آزمایشی من را وارد کنید.
    3. ایجاد خط‌مشی را انتخاب کنید.
  11. چند درخواست API ایجاد کنید. مطمئن شوید که بیش‌از دو درخواست API در پنج دقیقه ارسال می‌کنید تا اعلان هشدار ایمیلی تولید شود.
  12. پس‌از دریافت ایمیل هشدار، به صفحه هشدار بروید.
    1. در جدول فهرست هشدارها، روی هشدار کلیک کنید تا اطلاعات بیشتری را مشاهده کنید.
    2. روی نام هشدار کلیک کنید تا اطلاعات مربوط به هشدار را ببینید، ازجمله نموداری که رویداد راه‌انداز آن را نشان می‌دهد.

برای اطلاعات بیشتر درباره هشدارها، به این مقاله مراجعه کنید: