مجوز URL ID مشتری

مهم: طرح ویژه پلتفرم نقشه‌های گوگل دیگر برای ثبت‌نام‌کنندگان یا مشتریان جدید در دسترس نیست.

احتیاط: این سند فقط به عنوان مرجعی برای نگهداری برنامه‌های قدیمی موجود که از شناسه‌های کلاینت استفاده می‌کنند، ارائه شده است. برای برنامه‌های جدید، همیشه از کلیدهای API استفاده کنید! برای جزئیات بیشتر، به بررسی اجمالی احراز هویت طرح پریمیوم مراجعه کنید.

احراز هویت شناسه کلاینت API جاوا اسکریپت نقشه‌ها

شما می‌توانید درخواست‌های خود را با استفاده از شناسه کلاینت در ترکیب با ثبت URL (به جای کلید API) در پلتفرم نقشه‌های گوگل تأیید کنید.

هنگام بارگذاری API، شناسه کلاینت را مشخص کنید

هشدار: درخواست‌هایی که شامل شناسه کلاینت و کلید API باشند، ممکن است منجر به رفتار API غیرمنتظره یا رفتار پرداخت ناخواسته شوند. برای جلوگیری از این امر، مطمئن شوید که درخواست‌های شما فقط از یکی از این پارامترها استفاده می‌کنند.

کد زیر به شما نشان می‌دهد که چگونه می‌توانید YOUR_CLIENT_ID را هنگام بارگذاری پلتفرم نقشه‌های گوگل با شناسه کلاینت خود جایگزین کنید.

<script async defer src="https://maps.googleapis.com/maps/api/js?client=YOUR_CLIENT_ID&v=quarterly&callback=initMap"></script>

مدیریت URL های مجاز

برای جلوگیری از استفاده شخص ثالث از شناسه مشتری شما در وب‌سایت خود، استفاده از شناسه مشتری شما به فهرستی از URLهایی که شما به‌طور خاص مجاز کرده‌اید، محدود می‌شود.

شناسه کلاینت خود را در کنسول Cloud پیدا کنید

توجه: اگر نمی‌توانید پروژه مرتبط با شناسه کلاینت خود را پیدا کنید، به «یافتن پروژه شناسه کلاینت» و «متوقف کردن شناسه کلاینت» مراجعه کنید.

مجوزدهی URL در کنسول ابری

• آدرس‌های اینترنتی مجاز شما همگی در جدول آدرس‌های اینترنتی مجاز برای شناسه مشتری gme-[company] در صفحه شناسه مشتری فهرست شده‌اند.

• برای حذف یک URL، کادر سمت چپ URL را علامت بزنید و روی نماد در سمت راست بالای جدول کلیک کنید.

• برای افزودن URL های جدید، روی افزودن URL ها در پایین جدول کلیک کنید.

مهم: قوانین مربوط به URLهای شناسه‌های کلاینت مجاز با محدودیت‌های ارجاع‌دهنده کلید API متفاوت است. برای جزئیات بیشتر به زیر مراجعه کنید.

ملاحظات زیر در مورد URL های مجاز اعمال می‌شود:

نام دامنه یا آدرس IP لازم نیست که برای عموم قابل دسترسی باشد.

برای مثال، http://myintranet و http://192.168.1.1 ورودی‌های معتبری هستند.

تمام زیر دامنه‌های یک دامنه مشخص نیز مجاز هستند.

احتیاط: این رفتار با قوانین ارجاع کلید API متفاوت است!

برای مثال، اگر دامنه‌ی اصلی http://example.com مجاز باشد، زیردامنه‌ی http://www.example.com نیز مجاز خواهد بود. عکس این قضیه صادق نیست: اگر http://www.example.com مجاز باشد، http://example.com به طور خودکار مجاز نخواهد شد.

تمام زیرمسیرهای یک مسیر مجاز نیز مجاز هستند.

احتیاط: این رفتار با قوانین ارجاع کلید API متفاوت است!

برای مثال، اگر http://example.com مجاز باشد، آنگاه http://example.com/foo نیز مجاز است. علاوه بر این، از آنجا که زیردامنه‌های یک دامنه مشخص نیز مجاز هستند، http://sub.example.com/bar مجاز است.

مسیرها به حروف کوچک و بزرگ حساس هستند.

برای مثال، http://www.example.com/ThisPath/ با http://www.example.com/thispath/ یکسان نیست.

شما می‌توانید URL های معتبر را به آنهایی که از پورت‌های خاصی استفاده می‌کنند محدود کنید.

برای مثال، اگر http://example.com:8080/foo مشخص شده باشد، این به معنای مجاز بودن http://example.com نیست.

پروتکل‌های HTTP و HTTPS به عنوان URL های متفاوتی در نظر گرفته می‌شوند.

احتیاط: این رفتار با قوانین ارجاع کلید API متفاوت است!

برای مثال، اگر https://example.com مجاز باشد، http://example.com به طور خودکار مجاز نمی‌شود.

اگر یک مرجع پسوند بدون طرح پروتکل ارائه دهید، برای مثال www.example.com ، قوانین جداگانه‌ای برای HTTP و HTTPS ایجاد خواهد شد.

برای طرح‌های پروتکل عجیب‌تر از HTTP یا HTTPS، به دستورالعمل‌های ارائه شده در کنسول Cloud مراجعه کنید.