مقدمه
Maps Static API در پاسخ به درخواست HTTP ازطریق نشانی وب، تصویری (در قالب GIF، PNG، یا JPEG) برمی‌گرداند. برای هر درخواست، می‌توانید مکان نقشه، اندازه تصویر، سطح بزرگ‌نمایی، نوع نقشه، و جای نشانگرهای اختیاری را در مکان‌های روی نقشه مشخص کنید. می‌توانید نشانگرهایتان را بااستفاده از نویسه‌های الفباعددی نیز برچسب‌گذاری کنید.
تصویر Maps Static API در ویژگی src برچسب <img> یا معادل آن در زبان‌های برنامه‌نویسی دیگر جاسازی شده است.
این سند قالب الزامی نشانی‌های وب Maps Static API و پارامترهای دردسترس را شرح می‌دهد. همچنین به برخی نکات و ترفندها در مشخص کردن نشانی‌های وب شما اشاره می‌کند.
قبل‌از شروع
این سند برای توسعه‌دهندگان وب‌سایت و تلفن همراه است که می‌خواهند تصاویر Maps Static API را در صفحه وب یا برنامه تلفن همراه بگنجانند. این سند مقدمه‌ای بر استفاده از API و مطالب مرجع درباره پارامترهای دردسترس ارائه می‌دهد.
قبل‌از شروع توسعه با Maps Static API، الزامات اصالت‌سنجی (به کلید API نیاز دارید) و اطلاعات استفاده از API و صورت‌حساب (باید صورت‌حساب را در پروژه‌تان فعال کنید) را مرور کنید.
پارامترهای نشانی وب
نشانی وب Maps Static API باید به شکل زیر باشد:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?parameters
اگر وب‌سایتتان ازطریق HTTPS قابل‌دسترسی است، باید تصاویر Maps Static API را نیز ازطریق HTTPS بار کنید تا از هشدارهای امنیتی مرورگر جلوگیری شود. اگر درخواست‌هایتان حاوی اطلاعات حساس کاربر، مثل مکان کاربر، است، توصیه می‌شود از HTTPS استفاده کنید:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?parameters
چه از HTTP استفاده کنید چه از HTTPS، برخی پارامترهای نشانی وب الزامی هستند درحالی‌که برخی دیگر اختیاری‌اند. همان‌طور که در نشانی‌های وب استاندارد است، همه پارامترها بااستفاده از
نویسه اَمپرسند (&) از هم جدا می‌شوند. فهرست پارامترها و مقادیر احتمالی آن‌ها در این سند ذکر شده است.
Maps Static API تصاویر نقشه را بااستفاده از پارامترهای نشانی وب زیر تعریف می‌کند:
پارامترهای مکان
center(اگر نشانگرها وجود نداشته باشند، الزامی است) مرکز نقشه را تعریف می‌کند، که از همه لبه‌های نقشه فاصله یکسانی دارد. این پارامتر مکان را به‌صورت جفت {عرض جغرافیایی، طول جغرافیایی} جداشده با کاما (مثلاً «40.714728,-73.998672») یا رشته نشانی (مثلاً «city hall, new york, ny») که مکان منحصربه‌فردی را در سطح زمین مشخص می‌کند دریافت می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، مکان‌ها را ببینید.zoom(الزامی اگر نشانگرها وجود نداشته باشند) سطح بزرگ‌نمایی نقشه را تعریف می‌کند که سطح بزرگ‌نمایی نقشه را تعیین می‌کند. این پارامتر مقدار عددی می‌گیرد که با سطح بزرگ‌نمایی منطقه موردنظر مطابقت دارد. برای اطلاعات بیشتر، سطوح بزرگ‌نمایی را ببینید.
پارامترهای نقشه
-
size(الزامی) ابعاد مستطیلی تصویر نقشه را تعریف می‌کند. این پارامتر رشته‌ای از فرم{horizontal_value}x{vertical_value}را می‌گیرد. برای مثال،500x400نقشه‌ای با عرض ۵۰۰ پیکسل و ارتفاع ۴۰۰ پیکسل تعریف می‌کند. نقشه‌هایی که عرض آن‌ها کمتر از ۱۸۰ پیکسل باشد، نشان‌واره Google را با اندازه کوچک‌تر نمایش می‌دهند. این پارامتر تحت تأثیر پارامترscaleقرار می‌گیرد؛ اندازه خروجی نهایی حاصل‌ضرب مقادیر اندازه و مقیاس است. -
scale(اختیاری) بر تعداد پیکسل‌هایی که برگردانده می‌شود تأثیر می‌گذارد.scale=2دو برابر بیشتر ازscale=1پیکسل برمی‌گرداند، درحالی‌که همان منطقه تحت پوشش و سطح جزئیات را حفظ می‌کند (یعنی محتوای نقشه تغییر نمی‌کند). این ویژگی هنگام توسعه برای نمایشگرهای با وضوح بالا مفید است. مقدار پیش‌فرض1است. مقادیر پذیرفتنی1و2است. برای اطلاعات بیشتر، مقادیر مقیاس را ببینید. format(اختیاری) قالب تصویر حاصل را تعریف می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، Maps Static API تصاویر PNG ایجاد می‌کند. چندین قالب ممکن وجود دارد، ازجمله انواع GIF، JPEG، و PNG. اینکه از کدام قالب استفاده می‌کنید به نحوه ارائه تصویر بستگی دارد. JPEG معمولاً فشرده‌سازی بیشتری ارائه می‌دهد، درحالی‌که GIF و PNG جزئیات بیشتری ارائه می‌دهند. برای اطلاعات بیشتر، به قالب‌های تصویر مراجعه کنید.-
maptype(اختیاری) نوع نقشه‌ای را که باید ساخته شود تعریف می‌کند. چندین مقدار maptype ممکن وجود دارد، ازجملهroadmap،satellite،hybrid، وterrain. برای اطلاعات بیشتر، انواع نقشه Maps Static API را ببینید. -
colorscheme(اختیاری) آرایش رنگ‌ها را برای نقشه تعریف می‌کند. مقادیر پذیرفتنیlight(پیش‌فرض) وdarkاست. آرایش رنگ‌های تیره برای انواع نقشهroadmapوterrainاعمال می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، به آشنایی با حالت‌ها و انواع نقشه مراجعه کنید. language(اختیاری) زبانی را که باید برای نمایش برچسب‌ها روی کاشی‌های نقشه استفاده شود تعریف می‌کند. توجه داشته باشید که این پارامتر فقط برای برخی‌از کاشی‌های کشور پشتیبانی می‌شود؛ اگر زبان خاص درخواست‌شده برای مجموعه کاشی پشتیبانی نشود، از زبان پیش‌فرض برای آن مجموعه کاشی استفاده خواهد شد.region(اختیاری) مرزهای مناسب را برای نمایش براساس حساسیت‌های جغرافیایی-سیاسی تعریف می‌کند. کد منطقه‌ای را می‌پذیرد که به‌عنوان مقدار ccTLD («دامنه سطح بالا») دو نویسه‌ای مشخص شده است. برای مناطق پشتیبانی‌شده، جزئیات پوشش Google Maps Platform را ببینید.
پارامترهای ویژگی
-
map_id(اختیاری) شناسه نقشه خاصی را مشخص می‌کند. شناسه نقشه، نقشه را با سبک یا ویژگی خاصی مرتبط می‌کند و باید به همان پروژه‌ای تعلق داشته باشد که کلید میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده‌شده برای مقداردهی اولیه نقشه به آن تعلق دارد. برای اطلاعات بیشتر، به استفاده از شناسه‌های نقشه مراجعه کنید. markers(اختیاری) یک یا چند نشانگر را برای پیوست کردن به تصویر در مکان‌های مشخص‌شده تعریف کنید. این پارامتر یک تعریف نشانگر واحد را با پارامترهایی که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند می‌گیرد. چندین نشانگر را می‌توان در یک پارامترmarkersقرار داد، به‌شرطی که سبک یکسانی داشته باشند؛ می‌توانید با افزودن پارامترهایmarkersاضافی، نشانگرهای بیشتری با سبک‌های متفاوت اضافه کنید. توجه داشته باشید که اگر نشانگرهایی برای نقشه ارائه دهید، نیازی به مشخص کردن پارامترهایcenterوzoom(که معمولاً الزامی هستند) ندارید. برای اطلاعات بیشتر، نشانگرهای Maps Static API را ببینید.path(اختیاری) یک مسیر تکی از دو یا چند نقطه متصل را برای هم‌پوشانی روی تصویر در مکان‌های مشخص‌شده تعریف می‌کند. این پارامتر رشته‌ای از تعاریف نقطه را می‌گیرد که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند، یا چندخطی کدگذاری‌شده‌ای که از پیشوندenc:در اعلام مکان مسیر استفاده می‌کند. می‌توانید با افزودن پارامترهایpathبیشتر، مسیرهای بیشتری ارائه دهید. توجه داشته باشید که اگر مسیری را برای نقشه ارائه دهید، نیازی به مشخص کردن پارامترهایcenterوzoom(که معمولاً الزامی هستند) ندارید. برای اطلاعات بیشتر، مسیرهای Maps Static API را ببینید.visible(اختیاری) یک یا چند مکان را مشخص می‌کند که باید در نقشه نمایان بمانند، هرچند هیچ نشانگر یا نشانگر دیگری نمایش داده نخواهد شد. از این پارامتر استفاده کنید تا مطمئن شوید که ویژگی‌های خاص یا مکان‌های نقشه در Maps Static API نشان داده می‌شوند.style(اختیاری) سبک سفارشی را برای تغییر دادن ارائه ویژگی خاصی (جاده‌ها، پارک‌ها، و ویژگی‌های دیگر) در نقشه تعریف می‌کند. این پارامتر آرگومان‌هایfeatureوelementرا می‌گیرد که ویژگی‌های موردنظر برای سبک‌دهی را شناسایی می‌کنند، و مجموعه‌ای از عملیات سبک‌دهی را برای اعمال روی ویژگی‌های انتخاب‌شده می‌گیرد. با افزودن پارامترهایstyleبیشتر می‌توانید چندین سبک ارائه دهید. برای اطلاعات بیشتر، راهنمای نقشه‌های قابل‌طراحی را ببینید.
پارامترهای کلید و امضا
key(الزامی) به شما امکان می‌دهد استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی برنامه‌تان را در کنسول Google Cloud پایش کنید و مطمئن شوید که Google درصورت لزوم می‌تواند درباره برنامه‌تان با شما تماس بگیرد. برای اطلاعات بیشتر، استفاده از کلیدهای میانای برنامه‌سازی کاربردی با Maps Static API را ببینید.signature(توصیه‌شده) امضای دیجیتالی است که برای تأیید اینکه هر سایتی که بااستفاده از کلید میانای برنامه‌سازی کاربردی شما درخواست تولید می‌کند مجاز به انجام این کار است استفاده می‌شود. درخواست‌های بدون امضای دیجیتال ممکن است ناموفق باشد. برای اطلاعات بیشتر، به استفاده از امضای دیجیتال مراجعه کنید.
محدودیت اندازه نشانی وب
اندازه نشانی‌های وب Maps Static API به ۱۶۳۸۴ نویسه محدود است. در عمل، احتمالاً به نشانی‌های وب طولانی‌تر از این نیاز نخواهید داشت، مگراینکه نقشه‌های پیچیده‌ای با تعداد زیادی نشانگر و مسیر تولید کنید.
استفاده از پارامتر
استفاده از Maps Static API نسبتاً آسان است، زیرا فقط از یک نشانی وب پارامتری‌شده تشکیل شده است. این بخش توضیح می‌دهد که چگونه از این پارامترها برای ساختن نشانی‌های وب خود استفاده کنید.
مشخص کردن مکان‌ها
Maps Static API باید بتواند مکان‌ها را به‌طور دقیق روی نقشه شناسایی کند، هم برای متمرکز کردن نقشه روی مکان صحیح (بااستفاده از پارامتر center) و/یا برای قرار دادن مکان‌نشان‌های اختیاری (بااستفاده از پارامتر markers) در مکان‌های روی نقشه. Maps Static API
از اعداد (مقادیر عرض و طول جغرافیایی) یا رشته‌ها (نشانی‌ها)
برای مشخص کردن این مکان‌ها استفاده می‌کند. این مقادیر مکان زمین‌کدیابی‌شده را شناسایی می‌کنند.
چندین پارامتر (مثل پارامترهای markers و path) چندین مکان را می‌پذیرند. در این موارد، مکان‌ها با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا می‌شوند.
طول و عرض جغرافیایی
طول و عرض جغرافیایی بااستفاده از اعداد در رشته نوشتاری جداشده با کاما تعریف می‌شوند که دقت آن تا ۶ رقم اعشار است. برای مثال، «40.714728,-73.998672» مقدار زمین‌کدیاب معتبری است. دقت فراتر از ۶ رقم اعشار نادیده گرفته می‌شود.
مقادیر طول جغرافیایی براساس فاصله آن‌ها از گرینویچ، انگلستان، محل
نصف‌النهار مبدأ است. ازآنجایی‌که گرینویچ در عرض جغرافیایی ۵۱٫۴۷۷۲۲۲ واقع شده است،
می‌توانیم مقدار center را 51.477222,0 وارد کنیم تا
نقشه روی گرینویچ متمرکز شود:
مقادیر طول و عرض جغرافیایی باید با مکان معتبری روی کره زمین مطابقت داشته باشد. عرض‌های جغرافیایی می‌توانند هر مقداری بین -90 و
90 داشته باشند، درحالی‌که مقادیر طول جغرافیایی می‌توانند هر مقداری بین
-180 و 180 داشته باشند. اگر مقدار طول یا عرض جغرافیایی نامعتبری را مشخص کنید، درخواست شما به‌عنوان درخواست نامعتبر رد خواهد شد.
نشانی‌ها
اکثر افراد از عرض و طول جغرافیایی برای صحبت کردن استفاده نمی‌کنند؛ آن‌ها مکان‌ها را بااستفاده از نشانی مشخص می‌کنند. فرایند تبدیل نشانی به نقطه جغرافیایی زمین‌کدیابی نامیده می‌شود و سرویس Maps Static API می‌تواند درصورت ارائه نشانی‌های معتبر، زمین‌کدیابی را برای شما انجام دهد.
در هر پارامتری که ممکن است طول/عرض جغرافیایی را ارائه دهید، می‌توانید به‌جای آن رشته‌ای را مشخص کنید که نشان‌دهنده نشانی باشد. Google نشانی را زمین‌کدیابی می‌کند و مقدار طول/عرض جغرافیایی را برای استفاده در قرار دادن نشانگرها یا مشخص کردن مکان‌ها به سرویس Maps Static API ارائه می‌دهد. رشته باید کدگذاری‌شده با نشانی وب باشد، بنابراین نشانی‌هایی مانند «City Hall, New York, NY» باید به «City+Hall,New+York,NY» تبدیل شوند.
توجه داشته باشید که نشانی‌ها ممکن است نشان‌دهنده مکان‌های دقیق (مثل نشانی خیابان)، چندخطی‌ها (مثل مسیرهای نام‌گذاری‌شده)، یا مناطق چندضلعی (مثل شهرها، کشورها، یا پارک‌های ملی) باشند. برای نتایج چندخطی و چندضلعی، سرور Maps Static API از نقطه مرکزی خط/منطقه به‌عنوان مرکز نشانی استفاده خواهد کرد. اگر درباره نحوه زمین‌کدیابی نشانی شک دارید، می‌توانید نشانی را بااستفاده از این ابزار زمین‌کدیابی آزمایش کنید.
مثال زیر تصویر نقشه ثابتی برای برکلی، کالیفرنیا تولید می‌کند:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=Berkeley,CA&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
سطوح بزرگ‌نمایی
نقشه‌ها در Google Maps دارای یک «سطح بزرگ‌نمایی» عدد صحیح هستند که
وضوح نمای فعلی را تعریف می‌کند. سطوح بزرگ‌نمایی بین 0 (پایین‌ترین
سطح بزرگ‌نمایی که در آن کل جهان را می‌توان در یک نقشه دید) و
21+ (تا سطح خیابان‌ها و ساختمان‌های مجزا) در نمای پیش‌فرض roadmap
امکان‌پذیر است. طرح کلی ساختمان‌ها، درصورت دردسترس بودن، در سطح بزرگ‌نمایی 17 روی نقشه نشان داده می‌شود. این مقدار
از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است و می‌تواند با گذشت زمان و با تکامل داده‌ها تغییر کند.
Google Maps سطح بزرگ‌نمایی 0 را برای دربرگرفتن کل زمین تنظیم می‌کند.
هر سطح بزرگ‌نمایی بعدی، دقت را در هر دو بعد افقی و عمودی دوبرابر می‌کند. اطلاعات بیشتر درباره نحوه انجام این کار در
اسناد Google Maps
JavaScript API دردسترس است.
توجه: همه سطوح بزرگ‌نمایی در همه مکان‌های زمین ظاهر نمی‌شوند. سطوح بزرگ‌نمایی بسته به مکان متفاوت است، زیرا داده‌ها در برخی بخش‌های جهان نسبت به مکان‌های دیگر جزئی‌تر است.
اگر درخواستی برای سطح بزرگ‌نمایی ارسال کنید که در آن هیچ کاشی نقشه‌ای وجود نداشته باشد، Maps Static API درعوض تصویر خالی برمی‌گرداند.
فهرست زیر سطح تقریبی جزئیاتی را نشان می‌دهد که می‌توانید انتظار داشته باشید در هر سطح بزرگ‌نمایی ببینید:
- ۱: جهان
- ۵: خشکی/قاره
- ۱۰: شهر
- ۱۵: خیابان‌ها
- ۲۰: ساختمان‌ها
این مثال دو نقشه از منهتن را با مقدار center یکسان اما به‌ترتیب با سطح بزرگ‌نمایی ۱۲ و ۱۴ درخواست می‌کند:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
اندازه‌های تصویر
پارامتر size، در ارتباط با center،
منطقه تحت پوشش نقشه را تعریف می‌کند. همچنین اندازه خروجی نقشه را به پیکسل تعریف می‌کند، وقتی با مقدار scale (که به‌طور پیش‌فرض 1 است) ضرب شود.
این جدول حداکثر مقادیر مجاز را برای
پارامتر size در هر مقدار scale نشان می‌دهد.
scale=1 |
scale=2 |
|---|---|
640x640 |
640x640 (۱۲۸۰x۱۲۸۰ پیکسل برمی‌گرداند) |
این مثال «برشی» از زمین را در خط استوا در سطح بزرگ‌نمایی ۱ درخواست می‌کند:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=0,0&zoom=1&size=400x50&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
این نمونه نقشه کوچکی با اندازه ۱۰۰ × ۱۰۰ پیکسل را درخواست می‌کند که در همان منطقه متمرکز شده است. به نشان‌واره کوچک‌تر Google توجه کنید:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=0,0&zoom=1&size=100x100&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
مقادیر مقیاس
پارامتر size در Maps Static API
اندازه نقشه را برحسب پیکسل تعریف می‌کند، بنابراین نقشه‌ای با size=200x200
به‌صورت ۲۰۰ پیکسل در ۲۰۰ پیکسل برگردانده می‌شود. در نمایشگر LCD رایانه که معمولاً حدود ۱۰۰ پیکسل در اینچ (ppi) نمایش می‌دهد، نقشه ۲۰۰×۲۰۰ حدود ۲ اینچ در هر بعد خواهد بود.
بااین‌حال، دستگاه‌های همراه به‌طور فزاینده‌ای شامل صفحه‌نمایش‌های با وضوح بالا با تراکم پیکسل بیش‌از ۳۰۰ پیکسل در اینچ هستند که یا:
- اندازه تصویر ۲۰۰x۲۰۰ پیکسلی را به فقط ۰٫۷ اینچ کاهش می‌دهد، و برچسب‌ها و نمادها را برای خواندن بسیار کوچک می‌کند؛ یا
- تصویر را مقیاس‌بندی (زوم) کنید تا خوانایی آن بهبود یابد، که منجر به تصویری تار یا پیکسلی می‌شود.
| خیلی کوچک است | خیلی مبهم است |
|---|---|
 |
 |
هنگام توسعه برای دستگاه‌های همراه، می‌توانید از پارامتر scale میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده کنید تا تصاویر نقشه با وضوح بالاتر را برگردانید و مشکلات بالا را حل کنید. مقدار scale در size ضرب می‌شود تا اندازه خروجی واقعی تصویر به پیکسل تعیین شود، بدون اینکه منطقه تحت پوشش نقشه تغییر کند. مقدار پیش‌فرض scale برابر با ۱ است؛
مقادیر پذیرفتنی ۱ و ۲ است.
برای مثال، مقدار مقیاس ۲ همان منطقه تحت پوشش نقشه را برمی‌گرداند که درخواست بدون مقیاس مشخص‌شده برمی‌گرداند، اما با دو برابر پیکسل بیشتر در هر بُعد. این شامل جاده‌ها و برچسب‌ها می‌شود تا در صفحه‌نمایش‌های کوچک با وضوح بالا و همچنین هنگام تغییر مقیاس توسط مرورگر خوانا باشند.
| ۱۵۰×۱۵۰ | 150x150&scale=2 |
|---|---|
 |
 |
چنین تصویری در مرورگرهای رایانه‌ای نیز عملکرد خوبی خواهد داشت، وقتی‌که
در برچسب img یا div با ارتفاع و عرض
تنظیم‌شده بااستفاده از CSS درج شود. مرورگر اندازه تصویر را به اندازه درست کاهش می‌دهد،
بدون اینکه کیفیت آن کاهش یابد.
این جدول سه درخواست تصویر متفاوت را نشان می‌دهد.
- اولی برای تصویر ۱۰۰×۱۰۰ است که مقدار مقیاس برای آن مشخص نشده است. این طرح در رایانه به‌درستی نمایش داده می‌شود، اما برای خواندن در دستگاه همراه بسیار کوچک است.
- دومی اندازه نقشه را دوبرابر می‌کند. در رایانه، CSS آن را در عنصر مشخص‌شده ۱۰۰×۱۰۰
imgقرار می‌دهد، اما با کوچک کردن تصویر، جاده‌ها و برچسب‌ها بسیار کوچک می‌شوند. در دستگاه همراه، اندازه تصویر درست است، اما بازهم جاده‌ها و برچسب‌ها ناخوانا هستند. - درخواست سوم برای نقشه ۱۰۰×۱۰۰ با
scale=2است. تصویر با جزئیات ۲۰۰ پیکسلی برگردانده می‌شود؛ رایانه آن را به‌طور کامل کوچک می‌کند، به‌طوری‌که از درخواست اصلی ۱۰۰×۱۰۰ قابل‌تشخیص نیست، درحالی‌که مرورگر تلفن همراه از وضوح اضافی برگردانده‌شده توسط API بهره می‌برد.
| درخواست‌های تصویر | |||
|---|---|---|---|
| دستگاه | 100x100 |
200x200 |
100x100&scale=2 |
| رایانه (با height="100px" وwidth="100px" دربرچسب img) |
 |
 |
 |
| وضوح بالا (شبیه‌سازی‌شده) |
 |
|
|
برای اطلاعات بیشتر درباره توسعه برای نمایشگرهای تلفن همراه و وضوح بالا، مطالعه موارد زیر توصیه می‌شود:
- پشتیبانی از چند صفحه‌نمایش در اسناد توسعه‌دهنده Android.
- توصیه‌های Webkit.org برای توسعه وب‌سایت‌های با DPI بالا.
- پشتیبانی از صفحه‌های با وضوح بالا در کتابخانه توسعه‌دهنده iOS.
قالب‌های تصویر
تصاویر ممکن است در چندین قالب گرافیکی رایج وب برگردانده شوند: GIF،
JPEG و PNG. پارامتر format یکی از مقادیر زیر را می‌گیرد:
png8یاpng(پیش‌فرض) قالب ۸ بیتی PNG را مشخص می‌کند.png32قالب ۳۲ بیتی PNG را مشخص می‌کند.-
gifقالب GIF را مشخص می‌کند. jpgقالب فشرده‌سازی JPEG را مشخص می‌کند.jpg-baselineقالب فشرده‌سازی JPEG غیرتدریجی را مشخص می‌کند.
این نمونه‌ها نقشه‌ها را در قالب‌های gif و png درخواست می‌کنند:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&format=gif&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&format=png&&zoom=14&size=400x400&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
jpg و jpg-baseline معمولاً کوچک‌ترین اندازه تصویر را ارائه می‌دهند، هرچند این کار را ازطریق فشرده‌سازی «پراتلاف» انجام می‌دهند که ممکن است کیفیت تصویر را کاهش دهد. gif، png8، و png32
فشرده‌سازی بدون اتلاف ارائه می‌دهند.
بیشتر تصاویر JPEG پیش‌رونده هستند، یعنی ابتدا تصویر زمخت‌تری را بار می‌کنند و با دریافت داده‌های بیشتر، وضوح تصویر را بهبود می‌بخشند. این کار باعث می‌شود تصاویر به‌سرعت در صفحه‌های وب بار شوند و درحال‌حاضر گسترده‌ترین کاربرد JPEG است. بااین‌حال، برخی‌از کاربردهای JPEG به تصاویر غیرتدریجی (پایه) نیاز دارند. در این موارد، ممکن است بخواهید از قالب
jpg-baseline استفاده کنید که غیرپیش‌رونده است.
انواع نقشه
Maps Static API نقشه‌ها را در چندین قالب ایجاد می‌کند که در زیر فهرست شده‌اند:
roadmap(پیش‌فرض) تصویر نقشه راه استانداردی را مشخص می‌کند، همان‌طور که معمولاً در وب‌سایت Google Maps نشان داده می‌شود. اگر مقدارmaptypeمشخص نشده باشد، Maps Static API به‌طور پیش‌فرض کاشی‌هایroadmapرا ارائه می‌دهد.satelliteتصویر ماهواره‌ای را مشخص می‌کند.terrainتصویر نقشه برجسته فیزیکی را مشخص می‌کند که ناهمواری و پوشش گیاهی را نشان می‌دهد.hybridترکیبی از تصویر ماهواره‌ای و نقشه راه را مشخص می‌کند، که لایه شفافی از خیابان‌های اصلی و نام مکان‌ها را روی تصویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد.
می‌توانید تفاوت بین انواع نقشه راه و زمین را در این نمونه کد ببینید.
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=roadmap&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=terrain&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
نقشه‌های ترکیبی از تصاویر ماهواره‌ای و ویژگی‌های برجسته نقشه راه برای ایجاد یک نقشه ترکیبی استفاده می‌کنند. مثال‌های زیر انواع نقشه ماهواره‌ای و ترکیبی را نشان می‌دهد:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=satellite&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=40.714728,-73.998672&zoom=12&size=400x400&maptype=hybrid&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
نقشه‌های قابل‌طراحی
با اعمال سبک‌های خودتان، ارائه نقشه استاندارد Google را سفارشی‌سازی کنید. راهنمای نقشه‌های قابل‌طراحی را ببینید.
نشانگرها
پارامتر markers مجموعه‌ای از یک یا چند نشانگر (سنجاق نقشه) را در
مجموعه‌ای از مکان‌ها تعریف می‌کند. هر نشانگر تعریف‌شده در یک اعلان markers باید سبک بصری یکسانی را نشان دهد؛ اگر می‌خواهید نشانگرها را با سبک‌های مختلف نمایش دهید، باید چندین پارامتر markers با اطلاعات سبک جداگانه ارائه دهید.
پارامتر markers مجموعه‌ای از مقادیر اختصاص‌یافته
(توصیف‌کننده‌های نشانگر) را با قالب زیر می‌گیرد:
markers=markerStyles|markerLocation1|
markerLocation2|... و غیره
مجموعه markerStyles در ابتدای تعریف
markers اعلام می‌شود و شامل صفر یا چند توصیف‌گر سبک است که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند و به‌دنبال آن مجموعه‌ای از یک یا چند مکان قرار دارد که آن‌ها نیز با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند.
ازآنجایی‌که هم اطلاعات سبک و هم اطلاعات مکان ازطریق نویسه خط عمودی محدود می‌شوند، اطلاعات سبک باید ابتدا در هر توصیف‌گر نشانگر ظاهر شود. وقتی سرور Maps Static API با مکانی در توصیف‌گر نشانگر مواجه می‌شود، فرض می‌شود که همه پارامترهای نشانگر دیگر نیز مکان هستند.
سبک‌های نشانگر
مجموعه توصیف‌کننده‌های سبک نشانگر مجموعه‌ای از تخصیص‌های مقدار است که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند. این توصیف‌گر سبک، ویژگی‌های بصری را برای استفاده هنگام نمایش نشانگرها در این توصیف‌گر نشانگر تعریف می‌کند. این توصیف‌کننده‌های سبک حاوی تخصیص‌های کلید/مقدار زیر هستند:
size:(اختیاری) اندازه نشانگر را از مجموعه{tiny, mid, small}مشخص می‌کند. اگر پارامترsizeتنظیم نشده باشد، نشانگر در اندازه پیش‌فرض (عادی) خود ظاهر می‌شود.color:(اختیاری) رنگ ۲۴ بیتی (مثال:color=0xFFFFCC) یا رنگ ازپیش‌تعریف‌شده‌ای از مجموعه{black, brown, green, purple, yellow, blue, gray, orange, red, white}را مشخص می‌کند.توجه داشته باشید که شفافیت‌ها (که بااستفاده از مقادیر رنگ هگزادسیمال ۳۲ بیتی مشخص می‌شوند) در نشانگرها پشتیبانی نمی‌شوند، اگرچه برای مسیرها پشتیبانی می‌شوند.
label:(اختیاری) یک نویسه الفباعددی بزرگ از مجموعه {A-Z, 0-9} را مشخص می‌کند. (الزام استفاده از نویسه‌های بزرگ در این نسخه از API جدید است.) توجه داشته باشید که نشانگرهای پیش‌فرض و با اندازهmidتنها نشانگرهایی هستند که می‌توانند پارامترalphanumeric-characterرا نمایش دهند. نشانگرهایtinyوsmallنمی‌توانند نویسه الفباعددی نمایش دهند.
مقیاس‌بندی نشانگر
مقدار scale در اندازه تصویر نشانگر ضرب می‌شود تا
اندازه خروجی واقعی نشانگر برحسب پیکسل تولید شود. مقدار مقیاس پیش‌فرض
۱ است؛ مقادیر پذیرفته‌شده ۱، ۲، و ۴ است.
محدودیت اندازه پیکسل برای تصاویر پس‌از اعمال مقیاس‌بندی اعمال می‌شود. برای
مثال، اگر نشانگر روی scale:2 تنظیم شده باشد، نشانگر می‌تواند
بزرگ‌تر از حداکثر اندازه ۴۰۹۶ پیکسل باشد، به‌شرطی که پس‌از مقیاس‌بندی به کمتر از
۴۰۹۶ پیکسل کاهش یابد. هنگام نمایش نقشه‌های با وضوح بالاتر، از مقیاس‌بندی نشانگر همراه با
مقیاس‌بندی نقشه استفاده کنید.
مکان‌های نشانگر
هر توصیف‌گر نشانگر باید شامل مجموعه‌ای از یک یا چند مکان باشد که
محل قرار دادن نشانگر روی نقشه را تعریف می‌کند. این مکان‌ها ممکن است به‌صورت مقادیر عرض جغرافیایی/طول جغرافیایی یا به‌صورت نشانی مشخص شوند. این مکان‌ها بااستفاده از نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند.
توجه: اگر تصمیم بگیرید مکان‌های نشانگر را بااستفاده از روشی مشخص کنید که به زمین‌کدیابی نیاز دارد، مثل رشته‌های نشانی قابل‌خواندن برای انسان یا چندخطی‌ها، درخواست به حداکثر ۱۵ نشانگر محدود می‌شود. این محدودیت فقط برای مکان‌های نشانگری اعمال می‌شود که به زمین‌کدیابی نیاز دارند. این موضوع برای مکان‌های نشانگر مشخص‌شده با مختصات عرض جغرافیایی/طول جغرافیایی اعمال نمی‌شود.
پارامترهای مکان، مکان نشانگر را روی نقشه تعریف می‌کنند. اگر
مکان خارج از نقشه باشد، آن نشانگر در تصویر ساخته‌شده ظاهر نخواهد شد
به‌شرطی که پارامترهای center و zoom
ارائه شده باشند. اما اگر این پارامترها ارائه نشوند، سرور Maps Static API
به‌طور خودکار تصویری می‌سازد که حاوی نشانگرهای ارائه‌شده است.
(جایگاه‌سازی ضمنی را ببینید.)
نمونه‌ای از اظهارنامه نشانگر در اینجا نشان داده شده است. توجه داشته باشید که ما یک مجموعه از سبک‌ها و سه مکان را تعریف می‌کنیم:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=Williamsburg,Brooklyn,NY&zoom=13&size=400x400& markers=color:blue%7Clabel:S%7C11211%7C11206%7C11222&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
برای تعریف نشانگرها با سبک‌های مختلف، باید چندین پارامتر
markers ارائه دهیم. این مجموعه از پارامترهای markers
سه نشانگر را تعریف می‌کند: یک نشانگر آبی با برچسب «S» در 62.107733, -145.5419،
یک نشانگر سبز کوچک در «Delta Junction, AK»، و یک نشانگر زرد متوسط
با برچسب «C» در «Tok, AK». این نشانگرها در این مثال نشان داده شده‌اند:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=63.259591,-144.667969&zoom=6&size=400x400 &markers=color:blue%7Clabel:S%7C62.107733,-145.541936&markers=size:tiny%7Ccolor:green%7CDelta+Junction,AK &markers=size:mid%7Ccolor:0xFFFF00%7Clabel:C%7CTok,AK"&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
نمادهای سفارشی
به‌جای استفاده از نمادهای نشانگر Google، می‌توانید از نمادهای سفارشی خودتان استفاده کنید. نمادهای سفارشی بااستفاده از توصیف‌گر icon در پارامتر markers مشخص می‌شوند. برای مثال:
markers=icon:URLofIcon|markerLocation
icon را بااستفاده از نشانی وب (که باید
کدبندی‌شده با نشانی وب باشد) مشخص کنید. می‌توانید از نشانی‌های وب ایجادشده توسط سرویس‌های کوتاه‌سازی نشانی وب مانند https://goo.gl استفاده کنید. اکثر
سرویس‌های کوتاه‌سازی نشانی وب این مزیت را دارند که نشانی‌های وب را به‌طور خودکار کدبندی می‌کنند.
می‌توانید نقطه لنگری برای نماد سفارشی مشخص کنید. نقطه لنگر نحوه قرارگیری نماد را نسبت به مکان‌های markers مشخص‌شده تعیین می‌کند. به‌طور پیش‌فرض،
نقطه لنگر نماد سفارشی در مرکز پایین تصویر نماد قرار دارد. می‌توانید
بااستفاده از توصیف‌گر anchor در ارتباط با
icon، نقطه لنگر متفاوتی را مشخص کنید. anchor را به‌عنوان نقطه x,y نماد (مانند
10,5) یا به‌عنوان تراز ازپیش‌تعریف‌شده بااستفاده از یکی از مقادیر زیر تنظیم کنید:
top، bottom، left، right،
center، topleft، topright، bottomleft، یا
bottomright. برای مثال:
markers=anchor:bottomright|icon:URLofIcon|markerLocation1|markerLocation2
می‌توانید حداکثر پنج نماد سفارشی یکتا در هر درخواست استفاده کنید. این محدودیت به این معنی نیست که
شما فقط به ۵ مکان علامت‌گذاری‌شده در نقشه‌تان محدود هستید. هر نماد یکتا ممکن است با بیش‌از یک مکان markers در نقشه‌تان استفاده شود.
قالب نماد:
- تصاویر نماد ممکن است در قالب‌های PNG، JPEG، یا GIF باشند، اگرچه PNG توصیه می‌شود.
- حداکثر اندازه نمادها می‌تواند ۴۰۹۶ پیکسل باشد (۶۴×۶۴ برای تصاویر مربعی).
نمونه‌های نماد سفارشی
مثال ۱ نمادهای سفارشی ایجاد می‌کند و نمادها را بااستفاده از لنگرها جای‌گذاری می‌کند.
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?&size=600x400&style=visibility:on &style=feature:water%7Celement:geometry%7Cvisibility:on &style=feature:landscape%7Celement:geometry%7Cvisibility:on &markers=anchor:32,10%7Cicon:https://goo.gl/5y3S82%7CCanberra+ACT &markers=anchor:topleft%7Cicon:http://tinyurl.com/jrhlvu6%7CMelbourne+VIC &markers=anchor:topright%7Cicon:https://goo.gl/1oTJ9Y%7CSydney+NSW&key=YOUR_API_KEY &signature=YOUR_SIGNATURE
نمونه ۲ همان نمادهای سفارشی نمونه ۱ را ایجاد می‌کند، اما موقعیت نمادها را بااستفاده از لنگرها تنظیم نمی‌کند و به لنگر پیش‌فرض پایین مرکز متکی است.
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?&size=600x400&style=visibility:on &style=feature:water%7Celement:geometry%7Cvisibility:on &style=feature:landscape%7Celement:geometry%7Cvisibility:on &markers=icon:https://goo.gl/5y3S82%7CCanberra+ACT &markers=icon:http://tinyurl.com/jrhlvu6%7CMelbourne+VIC &markers=icon:https://goo.gl/1oTJ9Y%7CSydney+NSW&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
مسیرهای Maps Static API
پارامتر path مجموعه‌ای از یک یا چند مکان را تعریف می‌کند
که با مسیری برای رونهاد کردن روی تصویر نقشه متصل شده‌اند. پارامتر path مجموعه‌ای از مقادیر اختصاص‌یافته (توصیف‌کننده‌های مسیر) را با قالب زیر می‌گیرد:
path=pathStyles|pathLocation1|pathLocation2|... و غیره
توجه داشته باشید که هر دو نقطه مسیر بااستفاده از نویسه خط عمودی (|) از یکدیگر جدا شده‌اند. ازآنجایی‌که هم اطلاعات سبک و هم اطلاعات نقطه ازطریق نویسه خط عمودی محدود می‌شوند، اطلاعات سبک باید ابتدا در هر توصیف‌کننده مسیر ظاهر شود. وقتی سرور Maps Static API با مکانی در توصیف‌گر مسیر مواجه می‌شود، فرض می‌شود که همه پارامترهای مسیر دیگر نیز مکان هستند.
سبک‌های مسیر
مجموعه توصیف‌کننده‌های سبک مسیر مجموعه‌ای از تخصیص‌های مقدار است که با نویسه خط عمودی (|) از هم جدا شده‌اند. این توصیف‌گر سبک
ویژگی‌های بصری را که باید هنگام نمایش مسیر استفاده شود تعریف می‌کند. این توصیف‌کننده‌های سبک حاوی تخصیص‌های کلید/مقدار زیر هستند:
weight:(اختیاری) ضخامت مسیر را به پیکسل مشخص می‌کند. اگر پارامترweightتنظیم نشده باشد، مسیر با ضخامت پیش‌فرض (۵ پیکسل) نشان داده می‌شود.color:(اختیاری) رنگی را به‌عنوان مقدار شانزده‌شانزدهی ۲۴ بیتی (مثال:color=0xFFFFCC) یا ۳۲ بیتی (مثال:color=0xFFFFCCFF) یا از مجموعه{black, brown, green, purple, yellow, blue, gray, orange, red, white}مشخص می‌کند.وقتی مقدار هگز ۳۲ بیتی مشخص می‌شود، دو نویسه آخر مقدار شفافیت آلفای ۸ بیتی را مشخص می‌کند. این مقدار بین
00(کاملاً شفاف) وFF(کاملاً مات) متغیر است. توجه داشته باشید که شفافیت‌ها در مسیرها پشتیبانی می‌شوند، هرچند برای نشانگرها پشتیبانی نمی‌شوند.fillcolor:(اختیاری) نشان می‌دهد که مسیر یک منطقه چندضلعی را مشخص می‌کند و رنگ پرکننده را برای استفاده به‌عنوان رونهاد در آن منطقه مشخص می‌کند. مجموعه مکان‌های زیر لازم نیست حلقه «بسته» باشد؛ سرور Maps Static API به‌طور خودکار اولین و آخرین نقطه را به هم وصل می‌کند. اما توجه داشته باشید که هر خطی در خارج از ناحیه پرشده بسته نخواهد شد، مگراینکه به‌طور مشخص همان مکان شروع و پایان را ارائه دهید.geodesic:(اختیاری) نشان می‌دهد که مسیر درخواست‌شده باید به‌عنوان خط ژئودزیک که از انحنای زمین پیروی می‌کند تفسیر شود. وقتی نادرست باشد، مسیر به‌صورت خط مستقیم در فضای صفحه‌نمایش ارائه می‌شود. پیش‌فرض: نادرست.
چند نمونه تعریف مسیر:
- خط آبی باریک، ۵۰٪ ماتی:
path=color:0x0000ff80|weight:1 - خط قرمز ممتد:
path=color:0xff0000ff|weight:5 - خط سفید توپر ضخیم:
path=color:0xffffffff|weight:10
این سبک‌های مسیر اختیاری هستند. اگر مشخصه‌های پیش‌فرض مدنظر است، می‌توانید از تعریف مشخصه‌های مسیر صرف‌نظر کنید؛ در این صورت، اولین «شناسه» توصیف‌گر مسیر به‌جای اولین نقطه (مکان) اعلام‌شده قرار خواهد گرفت.
نقاط مسیر
برای ترسیم مسیر، پارامتر path نیز باید دو یا چند نقطه را رد کند. سپس Maps Static API مسیر را در امتداد آن نقاط، به ترتیب مشخص‌شده، متصل می‌کند. هر pathPoint در pathDescriptor با نویسه | (خط عمودی) جدا می‌شود.
مثال زیر مسیر آبی‌رنگی را با کدری پیش‌فرض ۵۰٪ از میدان یونیون نیویورک به میدان تایمز نیویورک تعریف می‌کند.
جزئیات پارامتر path عبارتند از:
path=color:0x0000ff|weight:5|40.737102,-73.990318|40.749825,-73.987963|40.752946,-73.987384|40.755823,-73.986397
مثال زیر همان مسیر را تعریف می‌کند، اما به‌جای آن خط قرمز توپر با ۱۰۰٪ کدر بودن تعریف می‌کند:
جزئیات این پارامتر path عبارت‌اند از:
path=color:0xff0000ff|weight:5|40.737102,-73.990318|40.749825,-73.987963|40.752946,-73.987384|40.755823,-73.986397
مثال بعدی یک منطقه چندضلعی را در منهتن تعریف می‌کند که مجموعه‌ای از تقاطع‌ها را به‌عنوان مکان ارسال می‌کند:
جزئیات این پارامتر path عبارت‌اند از:
path=color:0x00000000|weight:5|fillcolor:0xFFFF0033|8th+Avenue+%26+34th+St,New+York,NY|\ 8th+Avenue+%26+42nd+St,New+York,NY|Park+Ave+%26+42nd+St,New+York,NY,NY|\ Park+Ave+%26+34th+St,New+York,NY,NY
توجه داشته باشید که خود مسیر را نامرئی تنظیم کرده‌ایم و ناحیه چندضلعی را با شفافیت ۱۵٪ تنظیم کرده‌ایم.
چندخطی‌های کدبندی‌شده
به‌جای مجموعه‌ای از مکان‌ها، می‌توانید مسیر را به‌عنوان
چندخطی کدبندی‌شده
بااستفاده از پیشوند enc: در اعلام مکان
path اعلام کنید.
مثال زیر مسیر بزرگراه آلاسکا را از داوسون کریک، بریتیش کلمبیا تا دلتا جانکشن، آلاسکا با چندخطی کدگذاری‌شده نشان می‌دهد:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap ?size=400x400¢er=59.900503,-135.478011&zoom=4 &path=weight:3%7Ccolor:orange%7Cenc:_fisIp~u%7CU%7D%7Ca@pytA_~b@hhCyhS~hResU%7C%7Cx@oig@rwg@amUfbjA%7Df%5BroaAynd@%7CvXxiAt%7BZwdUfbjAewYrqGchH~vXkqnAria@c_o@inc@k%7Bg@i%60%5Do%7CF%7DvXaj%5Ch%60%5Dovs@?yi_@rcAgtO%7Cj_AyaJren@nzQrst@zuYh%60%5Dv%7CGbldEuzd@%7C%7Cx@spD%7CtrAzwP%7Cd_@yiB~vXmlWhdPez%5C_%7BKm_%60@~re@ew%5ErcAeu_@zhyByjPrst@ttGren@aeNhoFemKrvdAuvVidPwbVr~j@or@f_z@ftHr%7BZlwBrvdAmtHrmT%7BrOt%7BZz%7DE%7Cc%7C@o%7CLpn~AgfRpxqBfoVz_iAocAhrVjr@rh~@jzKhjp@%60%60NrfQpcHrb%5Ek%7CDh_z@nwB%7Ckb@a%7BR%7Cyh@uyZ%7CllByuZpzw@wbd@rh~@%7C%7CFhqs@teTztrAupHhyY%7Dt%5Dhuf@e%7CFria@o%7DGfezAkdW%7C%7D%5BocMt_Neq@ren@e~Ika@pgE%7Ci%7CAfiQ%7C%60l@uoJrvdAgq@fppAsjGhg%60@%7ChQpg%7BAi_V%7C%7Cx@mkHhyYsdP%7CxeA~gF%7C%7D%5Bmv%60@t_NitSfjp@c%7DMhg%60@sbChyYq%7De@rwg@atFff%7D@ghN~zKybk@fl%7DA%7DcPftcAite@tmT__Lha@u~DrfQi%7DMhkSqyWivIumCria@ciO_tHifm@fl%7DA%7Brc@fbjAqvg@rrqAcjCf%7Ci@mqJtb%5Es%7C@fbjA%7BwDfs%60BmvEfqs@umWt_Nwn%5Epen@qiBr%60xAcvMr%7BZidg@dtjDkbM%7Cd_@ &key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
همانند مسیرهای استاندارد، مسیرهای چندخطی کدبندی‌شده نیز ممکن است نواحی چندضلعی را مشخص کنند، اگر آرگومان fillcolor به پارامتر path ارسال شود.
مثال زیر یک منطقه چندضلعی را برای بروکلین، نیویورک نشان می‌دهد:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap ?size=400x400¢er=40.653279,-73.959816&zoom=11 &path=fillcolor:0xAA000033%7Ccolor:0xFFFFFF00%7Cenc:%7DzswFtikbMjJzZ%7CRdPfZ%7DDxWvBjWpF~IvJnEvBrMvIvUpGtQpFhOQdKpz%40bIx%7BA%7CPfYlvApz%40bl%40tcAdTpGpVwQtX%7Di%40%7CGen%40lCeAda%40bjA%60q%40v%7D%40rfAbjA%7CEwBpbAd_%40he%40hDbu%40uIzWcWtZoTdImTdIwu%40tDaOXw_%40fc%40st%40~VgQ%7C%5BuPzNtA%60LlEvHiYyLs%5EnPhCpG%7DSzCNwHpz%40cEvXg%40bWdG%60%5DlL~MdTmEnCwJ%5BiJhOae%40nCm%5B%60Aq%5DqE_pAaNiyBuDurAuB%7D%7DAy%60%40%7CEKv_%40%3F%7C%5BqGji%40lAhYyH%60%40Xiw%40tBerAs%40q%5DjHohAYkSmW%3FaNoaAbR%7DLnPqNtMtIbRyRuDef%40eT_z%40mW_Nm%7CB~j%40zC~hAyUyJ_U%7BZ%3F%3FcPvg%40%7Ds%40sHsc%40_z%40cj%40kp%40YePoNyYyb%40_iAyb%40gBw%5EbOokArcA%7DGwJuzBre%40i%5Ctf%40sZnd%40oElb%40hStW%7B%5Dvv%40%3F%3Fkz%40~vAcj%40zKa%60Atf%40uQj_Aee%40pU_UrcA &key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
ناحیه‌های نمایش
تصاویر ممکن است با مشخص کردن مکان‌های قابل‌مشاهده بااستفاده از پارامتر visible، نمای را مشخص کنند. پارامتر visible
به سرویس Maps Static API دستور می‌دهد نقشه‌ای بسازد که
مکان‌های موجود در آن قابل‌مشاهده باقی بمانند. (این پارامتر ممکن است با نشانگرها یا مسیرهای موجود ترکیب شود تا منطقه قابل‌مشاهده‌ای را نیز تعریف کند.) تعریف کردن نمای هدف به این روش، نیاز به مشخص کردن سطح بزرگ‌نمایی دقیق را برطرف می‌کند.
مثال بعدی نقشه‌ای را درخواست می‌کند که مرکز آن بوستون، ماساچوست است و هم MIT و هم میدان هاروارد در کمبریج، ماساچوست را شامل می‌شود:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?center=Boston,MA &visible=77+Massachusetts+Ave,Cambridge,MA%7CHarvard+Square,Cambridge,MA&size=512x512&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
موقعیت‌یابی ضمنی نقشه
معمولاً باید پارامترهای نشانی وب center و zoom را مشخص کنید تا مکان و سطح بزرگ‌نمایی نقشه تولیدشده‌تان را تعریف کنید.
بااین‌حال، اگر پارامترهای markers، path، یا
visible را ارائه دهید، می‌توانید به‌جای آن به Maps Static API اجازه دهید
مرکز و سطح بزرگ‌نمایی صحیح را به‌طور ضمنی براساس ارزیابی
موقعیت این عناصر تعیین کند.
If supplying two or more elements, the Maps Static API will determine a proper center and zoom level, providing generous margins for the elements contained. این مثال نقشه‌ای را نشان می‌دهد که شامل سان‌فرانسیسکو، اوکلند، و سن خوزه، کالیفرنیا است:
https://maps.googleapis.com/maps/api/staticmap?size=512x512&maptype=roadmap\ &markers=size:mid%7Ccolor:red%7CSan+Francisco,CA%7COakland,CA%7CSan+Jose,CA&key=YOUR_API_KEY&signature=YOUR_SIGNATURE
اندازه تصویر بزرگ‌تر
اگر به تصاویری با اندازه بزرگ‌تر از ۶۴۰ × ۶۴۰ پیکسل (یا ۱۲۸۰ × ۱۲۸۰ پیکسل با مقدار مقیاس ۲) نیاز دارید، لطفاً با تیم پشتیبانی تماس بگیرید و اطلاعات زیر را ارائه دهید:
- مورد استفاده شما و اینکه چرا به تصاویر با اندازه بزرگ نیاز دارید.
- آیا استفاده از دیگر میاناهای برنامه‌سازی کاربردی Google Maps Platform را درنظر گرفته‌اید (Maps JavaScript API، Maps Embed API، Maps SDK for Android، یا Maps SDK for iOS) و چرا این میاناهای برنامه‌سازی کاربردی نیازهایتان را برآورده نمی‌کنند.
- نماگرفت‌ها، نمونه‌های آزمایشی، یا نمونه‌هایی از نحوه استفاده شما از تصاویر با اندازه بزرگ.
- مصرف ماهانه برآوردی شما برای تصاویر اندازه بزرگ.
درخواستتان را براساس اطلاعاتی که ارائه می‌دهید بازبینی خواهیم کرد و تعیین می‌کنیم که آیا مورد استفاده شما با شرایط خدمات پلاتفرم Google Maps مطابقت دارد یا نه.
حداکثر اندازه‌ای که می‌توانیم ارائه دهیم ۲۰۴۸ × ۲۰۴۸ پیکسل است.
عیب‌یابی و پشتیبانی
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره استفاده از Maps Static API، صفحه پشتیبانی را ببینید.
اگر مشکلی پیش بیاید، Maps Static API ممکن است خطا یا هشدار صادر کند. به‌ویژه اگر متوجه شدید که چیزی در نقشه وجود ندارد، باید هشدارها را بررسی کنید. همچنین ایده خوبی است که قبل‌از راه‌اندازی برنامه جدید، هشدارها را بررسی کنید. توجه داشته باشید که ممکن است هشدارها فوراً ظاهر نشوند زیرا در سرصفحه HTTP ظاهر می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر، راهنمای خطاها و هشدارها را ببینید.