مهاجرت از Google Sign-In

این راهنما به شما کمک می‌کند تا تغییرات لازم و مراحل لازم برای مهاجرت موفقیت‌آمیز کتابخانه‌های جاوا اسکریپت از کتابخانه قدیمی‌تر پلتفرم ورود به سیستم گوگل به کتابخانه جدیدتر سرویس‌های هویت گوگل برای احراز هویت را درک کنید.

اگر کلاینت شما از کتابخانه کلاینت API گوگل برای جاوا اسکریپت یا سایر کتابخانه‌های قدیمی‌تر برای احراز هویت استفاده می‌کند، برای اطلاعات بیشتر به بخش مهاجرت به سرویس‌های هویت گوگل مراجعه کنید.

هشدار: کتابخانه پلتفرم جاوا اسکریپت Google Sign-In برای وب منسوخ شده است. برای راهنمایی در مورد مهاجرت، به اطلاعیه‌های منسوخ شدن احراز هویت و مجوز و راهنمای منسوخ شدن و پایان استفاده مراجعه کنید.

احراز هویت و مجوز

احراز هویت، هویت یک فرد را مشخص می‌کند و معمولاً به عنوان ثبت نام یا ورود کاربر شناخته می‌شود. مجوزدهی فرآیند اعطای یا رد دسترسی به داده‌ها یا منابع است. به عنوان مثال، برنامه شما برای دسترسی به گوگل درایو کاربر، رضایت او را درخواست می‌کند.

همانند کتابخانه قبلی پلتفرم ورود به سیستم گوگل ، کتابخانه جدید سرویس‌های هویت گوگل نیز برای پشتیبانی از فرآیندهای احراز هویت و مجوزدهی ساخته شده است.

با این حال، کتابخانه جدیدتر این دو فرآیند را از هم جدا می‌کند تا پیچیدگی ادغام حساب‌های گوگل با برنامه شما را برای توسعه‌دهندگان کاهش دهد.

اگر مورد استفاده شما فقط مربوط به احراز هویت است، ادامه این صفحه را بخوانید.

اگر مورد استفاده شما شامل احراز هویت است، برای اطمینان از اینکه برنامه شما از API های جدید و بهبود یافته استفاده می‌کند، نحوه عملکرد احراز هویت کاربر و مهاجرت به سرویس‌های هویت گوگل را مطالعه کنید.

چه چیزی تغییر کرده است؟

برای کاربران، کتابخانه جدید سرویس‌های هویت گوگل بهبودهای کاربردی متعددی را ارائه می‌دهد. نکات برجسته عبارتند از:

• ورود خودکار و ورود با یک لمس جدید با اصطکاک کم و مراحل کمتر،
• یک دکمه ورود به سیستم جدید با قابلیت شخصی‌سازی برای کاربر،
• برندسازی منسجم و رفتار ورود یکسان در سراسر وب، درک و اعتماد را بهبود می‌بخشد،
• دسترسی سریع به محتوا؛ کاربران می‌توانند مستقیماً از هر کجای سایت شما ثبت نام و وارد سیستم شوند، بدون اینکه ابتدا مجبور باشند به صفحه ورود یا حساب کاربری مراجعه کنند.

برای توسعه‌دهندگان، تمرکز ما بر کاهش پیچیدگی، بهبود امنیت و تسریع هرچه بیشتر فرآیند ادغام بوده است. برخی از این پیشرفت‌ها عبارتند از:

• گزینه‌ای برای افزودن ورود کاربر به محتوای ثابت سایت شما با استفاده از HTML،
• با جداسازی احراز هویت ورود از مجوز و اشتراک‌گذاری داده‌های کاربر، دیگر نیازی به پیچیدگی یکپارچه‌سازی OAuth 2.0 برای ورود کاربران به سایت شما نیست.
• هر دو حالت پاپ‌آپ و ریدایرکت همچنان پشتیبانی می‌شوند، اما زیرساخت OAuth 2.0 گوگل اکنون به نقطه ورود سرور بک‌اند شما ریدایرکت می‌شود.
• ادغام قابلیت‌های هر دو کتابخانه‌ی قبلی جاوااسکریپت Google Identity و Google API در یک کتابخانه‌ی جدید،
• برای پاسخ‌های ورود به سیستم، اکنون می‌توانید تصمیم بگیرید که آیا از یک Promise استفاده کنید یا خیر و برای سادگی، ارتباط غیرمستقیم از طریق توابع سبک getter حذف شده است.

یک مثال مهاجرت ورود به سیستم

اگر از دکمه ورود به سیستم گوگل موجود مهاجرت می‌کنید و فقط علاقه‌مند به ورود کاربران به سایت خود هستید، ساده‌ترین تغییر، به‌روزرسانی به دکمه شخصی‌سازی‌شده جدید است. این کار را می‌توان با تعویض کتابخانه‌های جاوا اسکریپت و به‌روزرسانی پایگاه کد خود برای استفاده از یک شیء ورود به سیستم جدید انجام داد.

کتابخانه‌ها و پیکربندی

کتابخانه قبلی پلتفرم ورود به سیستم گوگل: apis.google.com/js/platform.js و کتابخانه کلاینت APIهای گوگل برای جاوا اسکریپت : gapi.client ، دیگر برای احراز هویت و مجوز کاربر لازم نیستند. آنها با یک کتابخانه جدید جاوا اسکریپت Google Identity Services: accounts.google.com/gsi/client جایگزین شده‌اند.

سه ماژول جاوا اسکریپت قبلی: api ، client و platform که برای ورود به سیستم استفاده می‌شوند، همگی از apis.google.com بارگذاری می‌شوند. برای کمک به شما در شناسایی مکان‌هایی که کتابخانه قبلی ممکن است در سایت شما گنجانده شود، معمولاً:

• دکمه ورود پیش‌فرض، apis.google.com/js/platform.js را بارگذاری می‌کند،
• یک دکمه گرافیکی سفارشی apis.google.com/js/api:client.js را بارگذاری می‌کند، و
• استفاده مستقیم از gapi.client apis.google.com/js/api.js را بارگذاری می‌کند.

در بیشتر موارد، می‌توانید به استفاده از اعتبارنامه‌های شناسه کلاینت برنامه وب موجود خود ادامه دهید. به عنوان بخشی از فرآیند انتقال، توصیه می‌کنیم سیاست‌های OAuth 2.0 ما را بررسی کنید و از کنسول API گوگل برای تأیید و در صورت لزوم، به‌روزرسانی تنظیمات کلاینت زیر استفاده کنید:

• برنامه‌های آزمایشی و عملیاتی شما از پروژه‌های جداگانه‌ای استفاده می‌کنند و شناسه‌های کلاینت مخصوص به خود را دارند،
• نوع شناسه کلاینت OAuth 2.0 "برنامه وب" است، و
• HTTPS برای منابع مجاز جاوا اسکریپت و URL های ریدایرکت استفاده می‌شود.

کد آسیب‌دیده را شناسایی و آزمایش کنید

یک کوکی اشکال‌زدایی می‌تواند به یافتن کد آسیب‌دیده و آزمایش رفتار پس از منسوخ شدن کمک کند.

در برنامه‌های بزرگ یا پیچیده، ممکن است پیدا کردن تمام کدهایی که تحت تأثیر منسوخ شدن ماژول gapi.auth2 قرار گرفته‌اند، دشوار باشد. برای ثبت استفاده فعلی از قابلیت‌هایی که به زودی منسوخ می‌شوند در کنسول، مقدار کوکی G_AUTH2_MIGRATION را روی informational تنظیم کنید. در صورت تمایل، یک دونقطه و به دنبال آن یک مقدار کلیدی اضافه کنید تا در حافظه نشست نیز ثبت شود. پس از ورود به سیستم و دریافت اعتبارنامه‌ها، گزارش‌های جمع‌آوری‌شده را برای تجزیه و تحلیل بعدی بررسی یا به یک backend ارسال کنید. به عنوان مثال، informational:showauth2use مبدا و URL را در یک کلید ذخیره‌سازی نشست به نام showauth2use ذخیره می‌کند.

برای تأیید رفتار برنامه زمانی که ماژول gapi.auth2 دیگر بارگیری نمی‌شود، مقدار کوکی G_AUTH2_MIGRATION را روی enforced تنظیم کنید. این کار امکان آزمایش رفتار پس از منسوخ شدن را قبل از تاریخ اجرا فراهم می‌کند.

مقادیر ممکن کوکی G_AUTH2_MIGRATION :

• enforced gapi.auth2 بارگذاری نشود.
• گزارش informational استفاده از قابلیت‌های منسوخ‌شده را در کنسول JS ثبت می‌کند. همچنین وقتی نام کلید اختیاری تنظیم می‌شود، آن را در حافظه نشست ثبت می‌کند: informational:key-name .

برای به حداقل رساندن تأثیر کاربر، توصیه می‌شود که ابتدا این کوکی را به صورت محلی در طول توسعه و آزمایش، قبل از استفاده در محیط‌های عملیاتی، تنظیم کنید.

اچ‌تی‌ام‌ال و جاوااسکریپت

در این سناریوی ورود به سیستم که فقط احراز هویت انجام می‌شود، کد نمونه و رندرهای دکمه ورود به سیستم گوگل موجود نشان داده شده است. برای مشاهده تفاوت‌ها در نحوه مدیریت پاسخ احراز هویت توسط یک فراخوانی جاوا اسکریپت یا از طریق هدایت امن به نقطه پایانی ورود به سرور بک‌اند، از حالت پنجره بازشو یا تغییر مسیر انتخاب کنید.

راه قبلی

حالت پاپ‌آپ

دکمه ورود به سیستم گوگل را رندر کنید و از یک تابع فراخوانی برای مدیریت ورود به سیستم مستقیماً از مرورگر کاربر استفاده کنید.

<html>
  <body>
    <script src="https://apis.google.com/js/platform.js" async defer></script>
    <meta name="google-signin-client_id" content="YOUR_CLIENT_ID">
    <div class="g-signin2" data-onsuccess="handleCredentialResponse"></div>
  </body>
</html>

حالت تغییر مسیر

دکمه ورود به سیستم گوگل را رندر کنید و در نهایت یک فراخوانی AJAX از مرورگر کاربر به نقطه پایانی ورود به سیستم سرورهای بک‌اند خود انجام دهید.

<html>
  <body>
    <script src="https://apis.google.com/js/platform.js" async defer></script>
    <meta name="google-signin-client_id" content="YOUR_CLIENT_ID">
    <div class="g-signin2" data-onsuccess="handleCredentialResponse"></div>
    <script>
      function handleCredentialResponse(googleUser) {
        ...
        var xhr = new XMLHttpRequest();
        xhr.open('POST', 'https://yourbackend.example.com/tokensignin');
        xhr.setRequestHeader('Content-Type', 'application/x-www-form-urlencoded');
        xhr.onload = function() {
          console.log('Signed in as: ' + xhr.responseText);
        };
        xhr.send('idtoken=' + id_token);
      }
    </script>
  </body>
</html>

رندر شده

ویژگی‌های بصری جدید، روش قبلی ایجاد یک دکمه سفارشی را ساده‌تر می‌کنند، فراخوانی‌های gapi.signin2.render() را حذف می‌کنند و نیاز به میزبانی و نگهداری تصاویر و فایل‌های بصری در سایت شما را از بین می‌برند.

متن دکمه به‌روزرسانی وضعیت ورود کاربر.

راه جدید

برای استفاده از کتابخانه جدید در سناریوی ورود به سیستم فقط با احراز هویت، از حالت پنجره بازشو یا تغییر مسیر انتخاب کنید و از نمونه کد برای جایگزینی پیاده‌سازی موجود خود در صفحه ورود استفاده کنید.

حالت پاپ‌آپ

از یک فراخوانی برای مدیریت ورود به سیستم مستقیماً از مرورگر کاربر استفاده کنید.

<html>
  <body>
    <script src="https://accounts.google.com/gsi/client" async defer></script>
    <div id="g_id_onload"
         data-client_id="YOUR_CLIENT_ID"
         data-callback="handleCredentialResponse">
    </div>
    <div class="g_id_signin" data-type="standard"></div>
  </body>
</html>

حالت تغییر مسیر

گوگل نقطه پایانی ورود شما را همانطور که توسط ویژگی data-login_url مشخص شده است، فراخوانی می‌کند. پیش از این، شما مسئول عملیات POST و نام پارامتر بودید. کتابخانه جدید، توکن شناسه را به نقطه پایانی شما در پارامتر credential ارسال می‌کند. در نهایت، توکن شناسه را در سرور backend خود تأیید کنید .

<html>
  <body>
    <script src="https://accounts.google.com/gsi/client" async defer></script>
    <div id="g_id_onload"
         data-client_id="YOUR_CLIENT_ID"
         data-ux_mode="redirect"
         data-login_uri="https://www.example.com/your_login_endpoint">
    </div>
    <div class="g_id_signin" data-type="standard"></div>
  </body>
</html>

رندر شده

از ویژگی‌های بصری برای سفارشی‌سازی اندازه، شکل و رنگ دکمه ورود با گوگل استفاده کنید. پنجره پاپ‌آپ تک‌ضربه‌ای را همراه با دکمه شخصی‌سازی‌شده نمایش دهید تا نرخ ورود به سیستم بهبود یابد.

وضعیت ورود کاربر، متن دکمه را از «ورود» به «ورود» تغییر نمی‌دهد. پس از ارائه رضایت یا در بازدیدهای مجدد، دکمه شخصی‌سازی‌شده شامل نام، ایمیل و تصویر پروفایل کاربر می‌شود.

نکته: از مولد کد برای طراحی تعاملی دکمه جدید خود استفاده کنید.

در این مثال که فقط احراز هویت را انجام می‌دهد، کتابخانه جدید accounts.google.com/gsi/client ، کلاس g_id_signin و شیء g_id_onload جایگزین کتابخانه apis.google.com/js/platform.js و شیء g-signin2 قبلی شده‌اند.

علاوه بر رندر دکمه شخصی‌سازی‌شده جدید، کد نمونه، پنجره پاپ‌آپ جدید One Tap را نیز نمایش می‌دهد. هر جا که دکمه شخصی‌سازی‌شده را نمایش می‌دهید، اکیداً توصیه می‌کنیم که پنجره پاپ‌آپ One Tap را نیز نمایش دهید تا دردسر کاربر در هنگام ثبت‌نام و ورود به سیستم به حداقل برسد.

اگرچه به دلیل افزایش اصطکاک ورود به سیستم توصیه نمی‌شود، اما دکمه شخصی‌سازی‌شده جدید می‌تواند به تنهایی و بدون نمایش همزمان کادر گفتگوی تک‌ضربه‌ای نمایش داده شود. برای انجام این کار، ویژگی data-auto_prompt را روی false تنظیم کنید.

رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی HTML و جاوا اسکریپت

مثال قبلی نحوه استفاده از API جدید HTML را برای افزودن ورود به وب‌سایت شما نشان می‌دهد. به عنوان یک جایگزین، می‌توانید از API معادل جاوا اسکریپت استفاده کنید یا APIهای HTML و جاوا اسکریپت را در سایت خود ترکیب و تطبیق دهید.

برای مشاهده تعاملی گزینه‌های سفارشی‌سازی دکمه مانند نوع فراخوانی و ویژگی‌هایی مانند: رنگ، اندازه، شکل، متن و قالب، به مولد کد ما مراجعه کنید. از این مولد می‌توان برای مقایسه سریع گزینه‌های مختلف و تولید قطعه کدهای HTML برای استفاده در سایت خود استفاده کرد.

ورود از هر صفحه‌ای با یک لمس

One Tap یک روش جدید و کم‌دردسر برای کاربران جهت ثبت نام یا ورود به سایت شما است. این روش به شما امکان می‌دهد ورود کاربر را مستقیماً از هر صفحه‌ای در سایت خود فعال کنید و نیاز کاربران به بازدید از یک صفحه ورود اختصاصی را از بین می‌برد. به عبارت دیگر، این روش با ارائه انعطاف‌پذیری به کاربران برای ثبت نام و ورود از صفحاتی غیر از صفحه ورود شما، اصطکاک ثبت نام و ورود را کاهش می‌دهد.

برای فعال کردن ورود به سیستم از هر صفحه‌ای، توصیه می‌کنیم g_id_onload در یک هدر، فوتر یا شیء مشترک دیگر که در کل سایت شما وجود دارد، قرار دهید.

ما همچنین توصیه می‌کنیم g_id_signin را اضافه کنید که دکمه ورود شخصی‌سازی‌شده را فقط در صفحات ورود یا مدیریت حساب کاربری شما نمایش می‌دهد. با نمایش این دکمه در کنار سایر دکمه‌های ارائه‌دهنده هویت فدرال و فیلدهای ورود نام کاربری و رمز عبور، به کاربران حق انتخاب برای ثبت‌نام یا ورود به سیستم بدهید.

توجه: در طول توسعه، اگر پنجره‌ی بازشو «یک ضربه» را ببندید، در نتیجه تایمر زمان‌بندی نمایی فعال شده و نمایش «یک ضربه» متوقف می‌شود، می‌توانید برای تنظیم مجدد وضعیت زمان‌بندی به حالت ناشناس بروید.

پاسخ توکن

ورود کاربر دیگر نیازی به درک یا کار با کدهای مجوز OAuth 2.0، توکن‌های دسترسی یا توکن‌های به‌روزرسانی ندارد. در عوض، از یک JSON Web Token (JWT) ID Token برای به اشتراک گذاشتن وضعیت ورود و پروفایل کاربر استفاده می‌شود. به عنوان ساده‌سازی بیشتر، دیگر نیازی به استفاده از متدهای دسترسی به سبک "getter" برای کار با داده‌های پروفایل کاربر نیست.

یک اعتبارنامه توکن JWT ID امن امضا شده توسط گوگل، به یکی از دو صورت زیر بازگردانده می‌شود:

• به کنترل‌کننده‌ی فراخوانی جاوااسکریپت مبتنی بر مرورگر کاربر در حالت پاپ‌آپ، یا
• به سرور بک‌اند شما از طریق یک ریدایرکت گوگل به نقطه ورود شما، زمانی که دکمه ورود با گوگل ux_mode redirect تنظیم شده باشد.

در هر دو مورد، با حذف موارد زیر، کنترل‌کننده‌های فراخوانی موجود خود را به‌روزرسانی کنید:

• فراخوانی‌های googleUser.getBasicProfile()
• ارجاعات به BasicProfile و فراخوانی‌های مرتبط با متدهای getId() ، getName() ، getGivenName() ، getFamilyName() ، getImageUrl() ، getEmail() و
• استفاده از شیء AuthResponse .

در عوض، برای کار با داده‌های پروفایل کاربر، از ارجاعات مستقیم به زیرفیلدهای credential در شیء جدید JWT CredentialResponse استفاده کنید.

علاوه بر این، و فقط برای حالت ریدایرکت، حتماً از جعل درخواست بین سایتی (CSRF) جلوگیری کنید و توکن شناسه گوگل را در سرور بک‌اند خود تأیید کنید .

برای درک بهتر نحوه تعامل کاربران با سایت شما، می‌توان از فیلد select_by در CredentialResponse برای تعیین نتیجه رضایت کاربر و جریان ورود به سیستم خاص مورد استفاده استفاده کرد.

رضایت کاربر و لغو مجوز

وقتی کاربری برای اولین بار وارد وب‌سایت شما می‌شود، گوگل از کاربر می‌خواهد که برای اشتراک‌گذاری پروفایل حساب کاربری‌اش با برنامه شما، رضایت خود را اعلام کند. تنها پس از ارائه رضایت، پروفایل کاربر در قالب یک شناسه توکن اعتبارنامه (ID token credential payload ) با برنامه شما به اشتراک گذاشته می‌شود. لغو دسترسی به این پروفایل معادل لغو توکن دسترسی در کتابخانه ورود قبلی است.

کاربران می‌توانند با مراجعه به آدرس https://myaccount.google.com/permissions ، مجوزها را لغو کرده و ارتباط برنامه شما را با حساب گوگل خود قطع کنند. همچنین، می‌توانند با اجرای یک فراخوانی API که شما پیاده‌سازی کرده‌اید، مستقیماً از برنامه شما قطع ارتباط کنند؛ روش قبلی disconnect با روش جدیدتر revoke جایگزین شده است.

وقتی کاربری حساب کاربری خود را در پلتفرم شما حذف می‌کند، بهترین روش این است که revoke برای قطع ارتباط برنامه شما با حساب گوگل او استفاده کنید.

پیش از این، auth2.signOut() می‌توانست برای مدیریت خروج کاربر از برنامه شما استفاده شود. هرگونه استفاده از auth2.signOut() باید حذف شود و برنامه شما باید مستقیماً وضعیت جلسه و وضعیت ورود به سیستم را برای هر کاربر مدیریت کند.

وضعیت جلسه و شنوندگان

کتابخانه جدید وضعیت ورود به سیستم یا وضعیت جلسه را برای برنامه وب شما نگهداری نمی‌کند.

وضعیت ورود به سیستم یک حساب گوگل، و وضعیت جلسه و وضعیت ورود به سیستم برنامه شما، مفاهیم مجزا و جداگانه‌ای هستند.

وضعیت ورود کاربر به حساب گوگل خود و برنامه شما مستقل از یکدیگر هستند، به جز در لحظه ورود به سیستم که می‌دانید کاربر با موفقیت احراز هویت شده و وارد حساب گوگل خود شده است.

وقتی ورود با گوگل، ورود با یک لمس یا ورود خودکار در سایت شما گنجانده شده است، کاربران ابتدا باید برای موارد زیر وارد حساب گوگل خود شوند:

• هنگام اولین ثبت نام یا ورود به سایت شما، رضایت خود را برای به اشتراک گذاشتن مشخصات کاربری خود ارائه دهند،
• و بعداً برای ورود به سیستم در بازدیدهای مجدد از سایت شما.

کاربران می‌توانند در حالی که یک جلسه فعال و با ورود به وب‌سایت شما را حفظ می‌کنند، همچنان وارد سیستم بمانند، از سیستم خارج شوند یا به یک حساب Google دیگر تغییر دهند.

اکنون شما مسئول مدیریت مستقیم وضعیت ورود کاربران برنامه وب خود هستید. پیش از این، Google Sign-In به نظارت بر وضعیت جلسه کاربر کمک می‌کرد.

هرگونه ارجاع به auth2.attachClickHandler() و کنترل‌کننده‌های فراخوانی ثبت‌شده‌ی آن را حذف کنید.

پیش از این، از Listenerها برای اشتراک‌گذاری تغییرات در وضعیت ورود به حساب گوگل کاربر استفاده می‌شد. Listenerها دیگر پشتیبانی نمی‌شوند.

هرگونه ارجاع به listen() ، auth2.currentUser و auth2.isSignedIn را حذف کنید.

کوکی‌ها

ورود با گوگل استفاده محدودی از کوکی‌ها می‌کند، شرح این کوکی‌ها در ادامه آمده است. برای اطلاعات بیشتر در مورد انواع دیگر کوکی‌های مورد استفاده گوگل، به بخش «نحوه استفاده گوگل از کوکی‌ها» مراجعه کنید.

کوکی G_ENABLED_IDPS که توسط کتابخانه قبلی پلتفرم ورود به سیستم گوگل تنظیم شده بود، دیگر استفاده نمی‌شود.

کتابخانه جدید سرویس‌های هویت گوگل می‌تواند به صورت اختیاری این کوکی‌های بین دامنه‌ای را بر اساس گزینه‌های پیکربندی شما تنظیم کند:

• g_state وضعیت خروج کاربر را ذخیره می‌کند و هنگام استفاده از پنجره بازشو با یک لمس یا ورود خودکار تنظیم می‌شود،

• g_csrf_token یک کوکی ارسال دوگانه است که برای جلوگیری از حملات CSRF استفاده می‌شود و هنگام فراخوانی نقطه پایانی ورود شما تنظیم می‌شود. مقدار URI ورود شما می‌تواند به طور صریح تنظیم شود یا ممکن است به طور پیش‌فرض روی URI صفحه فعلی تنظیم شود. نقطه پایانی ورود شما ممکن است تحت این شرایط هنگام استفاده از موارد زیر فراخوانی شود:

  • API HTML با data-ux_mode=redirect یا زمانی که data-login_uri تنظیم شده باشد، یا

  • API جاوا اسکریپت با ux_mode=redirect و جایی که google.accounts.id.prompt() برای نمایش ورود با یک ضربه یا ورود خودکار استفاده نمی‌شود.

اگر سرویسی دارید که کوکی‌ها را مدیریت می‌کند، حتماً دو کوکی جدید را اضافه کنید و پس از اتمام مهاجرت، کوکی قبلی را حذف کنید.

اگر چندین دامنه یا زیردامنه را مدیریت می‌کنید، برای دستورالعمل‌های بیشتر در مورد کار با کوکی g_state به بخش «نمایش یک ضربه در سراسر زیردامنه‌ها» مراجعه کنید.

مرجع مهاجرت شیء برای ورود کاربر

قدیمی	جدید	یادداشت‌ها
کتابخانه‌های جاوا اسکریپت
apis.google.com/js/platform.js	accounts.google.com/gsi/client	قدیمی را با جدید جایگزین کنید.
apis.google.com/js/api.js	accounts.google.com/gsi/client	قدیمی را با جدید جایگزین کنید.
شیء GoogleAuth و متدهای مرتبط:
تابع ()GoogleAuth.attachClickHandler	IdConfiguration.callback برای JS و HTML	قدیمی را با جدید جایگزین کنید.
تابع ()GoogleAuth.currentUser.get	پاسخ اعتبارنامه	در عوض از CredentialResponse استفاده کنید، دیگر لازم نیست.
تابع ()GoogleAuth.currentUser.listen		حذف. وضعیت ورود فعلی کاربر در گوگل در دسترس نیست. کاربران باید برای رضایت و لحظات ورود به سیستم، وارد گوگل شوند. فیلد select_by در CredentialResponse می‌تواند برای تعیین نتیجه رضایت کاربر به همراه روش ورود به سیستم مورد استفاده، استفاده شود.
GoogleAuth.disconnect()	شناسه.حساب‌های گوگل.لغو	قدیمی را با جدید جایگزین کنید. لغو مجوز ممکن است از طریق https://myaccount.google.com/permissions نیز انجام شود.
GoogleAuth.grantOfflineAccess()		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
GoogleAuth.isSignedIn.get()		حذف. وضعیت ورود فعلی کاربر در گوگل در دسترس نیست. کاربران برای دریافت رضایت و لحظات ورود باید وارد گوگل شوند.
GoogleAuth.isSignedIn.listen()		حذف. وضعیت ورود فعلی کاربر در گوگل در دسترس نیست. کاربران برای دریافت رضایت و لحظات ورود باید وارد گوگل شوند.
ورود به سیستم ()GoogleAuth		حذف. بارگذاری DOM HTML از عنصر g_id_signin یا فراخوانی JS به google.accounts.id.renderButton باعث ورود کاربر به حساب گوگل می‌شود.
GoogleAuth.signOut()		حذف. وضعیت ورود کاربر برای برنامه شما و حساب گوگل مستقل هستند. گوگل وضعیت جلسه (session state) برنامه شما را مدیریت نمی‌کند.
GoogleAuth.then()		حذف. GoogleAuth منسوخ شده است.
شیء GoogleUser و متدهای مرتبط:
تابع ()GoogleUser.disconnect	شناسه.حساب‌های گوگل.لغو	قدیمی را با جدید جایگزین کنید. لغو مجوز ممکن است از طریق https://myaccount.google.com/permissions نیز انجام شود.
تابع ()GoogleUser.getAuthResponse
تابع ()GoogleUser.getBasicProfile	پاسخ اعتبارنامه	به جای متدهای BasicProfile مستقیماً credential و زیرفیلدها استفاده کنید.
تابع ()GoogleUser.getGrantedScopes		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
تابع ()GoogleUser.getHostedDomain	پاسخ اعتبارنامه	در عوض، مستقیماً credential.hd استفاده کنید.
تابع ()GoogleUser.getId	پاسخ اعتبارنامه	در عوض، مستقیماً credential.sub استفاده کنید.
تابع ()googleuser.grantOfflineAccess		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
تابع ()GoogleUser.grant		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
تابع ()GoogleUser.hasGrantedScopes		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
تابع ()GoogleUser.isSignedIn		حذف. وضعیت ورود فعلی کاربر در گوگل در دسترس نیست. کاربران برای دریافت رضایت و لحظات ورود باید وارد گوگل شوند.
تابع ()GoogleUser.reloadAuthResponse		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
شیء gapi.auth2 و متدهای مرتبط:
شیء gapi.auth2.AuthorizeConfig		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
شیء gapi.auth2.AuthorizeResponse		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
شیء gapi.auth2.AuthResponse		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
gapi.auth2.authorize()		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
gapi.auth2.ClientConfig()		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
gapi.auth2.getAuthInstance()		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
gapi.auth2.init()		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
شیء gapi.auth2.OfflineAccessOptions		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
شیء gapi.auth2.SignInOptions		حذف. یک توکن شناسه جایگزین توکن‌ها و محدوده‌های دسترسی OAuth 2.0 شده است.
شیء gapi.signin2 و متدهای مرتبط:
gapi.signin2.render()		حذف. بارگذاری DOM HTML از عنصر g_id_signin یا فراخوانی JS به google.accounts.id.renderButton باعث ورود کاربر به حساب گوگل می‌شود.